ارزیابی سمیت نانو میله های اکسید آهن بر ردهی سلولی 929L
نویسندگان
1 دانشیار، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران
3 استاد، انستیتو پاستور ایران، بانک سلولی ایران، تهران، ایران
4 استادیار، گروه انرژیهای نو و محیط زیست، دانشکدهی فناوریهای نوین، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه: کاربردهای عمدهی نانو فنآوری در صنعت، کشاورزی، بیولوژی و پزشکی رو به افزایش است. با توجه به گسترهی وسیع نانو ساختارها در علوم پزشکی، این پژوهش با هدف ارزیابی سمیت سلولی نانو ذرات اکسید آهن از طریق مقایسهی میزان زیست پذیری و آپوپتوز سلولی، انجام شد.روشها: در این مطالعه، نانو میلهها به روش همرسوبی ساخته شدند. برای تعیین اندازه و شکل نانو ساختارها، از میکروسکوپ الکترونی عبوری و میکروسکوپ الکترونی روبشی استفاده شد. دوزهای μg/ml 200 و 800 نانو میلهها با پوشش اوره و پلی اتیلن گلیکول و به شکل اصلاح شده و نشده، در 48 و 72 ساعت از طریق آزمایش MTT مورد ارزیابی سمیت قرار گرفتند.یافتهها: نانو میلههای اکسید آهن با پوشش اوره، به شکل میلهای با اندازهی طولی nm 150 و اندازهی قطر nm 15 و نانو میلههای اکسید آهن با پوشش PEG (Polyethylene glycol) دارای طول nm 150 و قطر nm 23 بودند. زیست پذیری سلولهای قرار گرفته در معرض نانو میلههای اکسید آهن اصلاح نشده، نسبت به نوع اصلاح شدهی آن کمتر بود. این سمیت، با افزایش دوز روند صعودی نشان داد. زیست پذیری سلولهای قرار گرفته در معرض نانو میلههای اکسید آهن با پوشش PEG کمتر از نانو میلههای دارای پوشش اوره بودند.نتیجهگیری: افزایش مرگ سلولی توسط نانو میلههای اصلاح نشده، میتواند ناشی از تشکیل حلقهی پروتئینی به دور این نانو میلهها در محیط حاوی پروتئین باشد. علاوه بر این، افزایش مرگ سلولی توسط نانو میلههای دارای پوشش PEG در مقایسه با اوره، بیانگر تأثیر نوع پوشش و نوع سلول مورد مطالعه بر سمیت سلولی آنها است.