مقایسه‌ی اثرات انفوزیون اتومیدیت در مقابل فنتانیل- میدازولام- کتامین در آرام‌بخشی در جراحی آب مروارید

نویسندگان

1 دانشیار، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبت‌های ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 استاد، گروه بیهوشی و مراقبت‌های ویژه، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
چکیده

مقدمه: امروزه داروهایی مانند اتومیدیت به علت تأثیر کمتر بر همودینامیک و وضعیت تنفسی به طور وسیع در بیهوشی عمومی مورد استفاده قرار می‌گیرند، ولی کاربرد اتومیدیت به شکل انفوزیون جهت آرام‌بخشی حین عمل کاتاراکت چشم کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است.روش‌ها: در یک کارآزمایی بالینی دو سو کور، 64 بیمار کاندید عمل جراحی کاتاراکت 20 تا 75 ساله وارد مطالعه شدند. بیماران در روز عمل به طور تصادفی به دو گروه اتومیدیت- فنتانیل (E/F) و کتامین- میدازولام- فنتانیل (K/M/F) تقسیم شدند. قبل از شروع آرام‌بخشی و در حین آن فشار خون، ضربان قلب، میزان اشباع اکسیژن، مدت زمان ریکاوری، میزان آرام‌بخشی، دوز داروها، تعداد حرکت حین عمل، رضایت جراح و بیمار و عوارض ریکاوری (تهوع و استفراغ) ثبت شد.یافته‌ها: میانگین فشار خون سیستولی و دیاستولی حین عمل در گروه K/M/F بیشتر بود (05/0 > P). همچنین فشار خون سیستولی و دیاستولی و ضربان قلب در گروه E/F در زمان‌های مختلف تفاوت معنی‌داری نداشت ولی در گروه K/M/F تفاوت در زمان‌های مختلف معنی‌دار بود (05/0 > P). میانگین درصد اشباع اکسیژن در ریکاوری در گروه E/F بیشتر ازگروه دیگر بود.(001/0 > P). رضایت جراح و بیمار، درجه‌ی آرام‌بخشی، دوز داروها، تعداد حرکت حین عمل، تهوع و استفراغ در دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت، اما میانگین مدت زمان ریکاوری در گروه E/F از گروه دیگر کمتر بود (001/0 > P).نتیجه‌گیری: در مجموع این مطالعه نشان داد که استفاده از اتومیدیت و فنتانیل به اندازه‌ی میدازولام و کتامین و فنتانیل در جراحی کاتاراکت به روش فیکو امولسفیکیشن مؤثر است و درعین حال میزان عوارض قلبی و تنفسی و زمان ریکاوری نیز کمتر می‌باشد.