بررسی کیفیت بیحسی موضعی حاصل از تتراکائین گرم شده و مقایسهی آن با تتراکائین با دمای معمولی برای عمل جراحی آب مروارید
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی ومرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی ومرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی ومرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشیار، گروه چشم پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: بیحسی موضعی در جراحی آب مروارید (شایعترین عمل جراحی در چشم پزشکی) مزایای زیادی نسبت به سایر روشها دارد؛ اما با وجود شیوع بسیار زیاد این روش جراحی، تا زمان انجام این پژوهش، تحقیقی در مورد گرم کردن داروی بیحسی موضعی صورت نگرفته بود. همچنین به لحاظ اهمیت بیحسی موضعی و یافتن روشی برای افزایش شدت و طول اثر آن، مطالعهی حاضر با هدف تعیین کیفیت بیحسی موضعی حاصل از تتراکائین گرم شده و مقایسهی آن با تتراکائین با دمای معمولی برای عمل جراحی آب مروارید به انجام رسید.روشها: پژوهش حاضر، یک مطالعهی کارآزمایی بالینی تصادفی شدهی دو سو کور بود که در سال 1391 در مرکز آموزشی- درمانی فیض اصفهان به انجام رسید. جامعهی پژوهش، بیماران تحت عمل جراحی آب مروارید با بیحسی موضعی بودند. روش کار بدین صورت بود که پس از ثبت دادههای دموگرافیک بیماران از قبیل سن، جنس، وزن و غیره، تمامی بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تتراکائین گرم و معمولی تقسیم شدند. یک دقیقه پس از تجویز تتراکائین، از بیمار در مورد میزان سوزش چشم وی سؤال میشد. بر حسب جواب وی، میزان سوزش در محدودهی خفیف، متوسط و شدید در پرسشنامه ثبت میگردید. پس از پایان عمل، در ریکاوری از بیمار در مورد شدت درد و میزان رضایت وی از بیدردی ضمن عمل، سؤال میشد و در پرسشنامه ثبت میگردید. دادههای مطالعه پس از جمعآوری، وارد رایانه شد و به وسیلهی نرمافزار SPSS نسخهی 20 تجزیه و تحلیل شد.یافتهها: میانگین نمرهی درد در حین عمل، در دو گروه تتراکائین سرد و گرم به ترتیب 23/0 ± 70/0 و 10/0 ± 27/0 بود و طبق آزمون t، اختلاف معنیداری بین دو گروه وجود نداشت (09/0 = P). میانگین نمرهی درد بعد از عمل نیز در این دو گروه به ترتیب 32/0 ± 13/1 و 27/0 ± 00/1 بود و طبق آزمون t، اختلاف معنیداری بین دو گروه مشاهده نشد (75/0 = P).نتیجهگیری: استفاده از تتراکائین گرم شده در حین عمل جراحی کاتاراکت، میتواند شدت درد کمتر، عوارض بعد عمل کمتر و رضایتمندی بالاتری را در بیماران به دنبال داشته باشد. با توجه به این که گرم کردن تتراکائین تا دمای 40 درجهی سانتیگراد، تأثیری در تغییر شکل و تأثیر فارماکولوژیک دارو ندارد، ضمن توصیه به مصرف شکل گرم شدهی دارو، پیشنهاد میگردد مطالعات وسیعتری در این زمینه به انجام برسد.