بررسی مخازن لیشمانیوز جلدی در کانون براآن شمالی در شرق اصفهان
نویسندگان
1 پژوهشگر و کارشناس ارشد حشرهشناسی، ایستگاه تحقیقات سلامت اصفهان، مؤسسهی ملی تحقیقات سلامت، ایران
2 مربی، گروه انگل و قارچشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 کارشناس، گروه مبارزه با بیماریها، مرکز بهداشت شمارهی 1، معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 ایستگاه تحقیقات سلامت اصفهان، مؤسسهی ملی تحقیقات سلامت، ایران
5 دانشجوی دکتری، گروه انگل و قارچشناسی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 دانشیار، مرکز تحفیفات بیماریهای پوستی و سالک، گروه انگل و قارچشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
7 اپیدمیولوژیست، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
8 دانشجوی دکتری، گروه انگل و قارچشناسی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
9 دانشجوی دکتری، گروه انگل و قارچشناسی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
10 گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: مراجعات مکرر بیماران به مراکز درمان بیماری سالک از منطقهی براآن شمالی به خصوص دو روستای تیمیارت و فساران و همچنین گزارشهای مکرر محلی مبنی بر ازدیاد جوندگان در این منطقه، احتمال گسترش بیماری سالک از مناطق مجاور به این مناطق را مطرح ساخت. پیش از این مطالعهای جهت بررسی جنس و گونهی جوندگان موجود در این منطقه انجام نگرفته است. در این مطالعه فون جوندگان منطقه و همچنین میزان آلودگی به Leishmania در جوندگان صیدشده بررسی شد.روشها: در این مطالعه مقطعی، ابتدا کلنیهای فعال شناسایی شدند و با استفاده از تله زندهگیر جوندگان صید گردیدند و بر اساس مشخصات کلیدی تیره، جنس و گونهی آنها شناسایی شد. از زخمها یا تغییرات بالینی قسمتهای مختلف بدن مانند گوشها، پوزه، پنجه، بینی و دم جهت تهیهی لام مستقیم و کشت در محیط (NNN) Novy-MacNeal-Nicolle نمونهگیری شد. سپس جونده تشریح شد و دو نمونه نیز از احشای داخل بدن (کبد و طحال) جهت تهیهی اسمیر و کشت برداشت شد.یافتهها: در این مطالعه تعداد 53 جونده از گونههای Rhombomys opimus با فراوانی 7/71 درصد (38 جونده) و Meriones libycus با 3/28 درصد (15 جونده) به دست آمد. بررسی لامهای تهیهشده از جوندگان، میزان آلودگی در گونهی R.opimus را 4/18درصد و در M. libycus، 3/13 درصد نشان داد.نتیجهگیری: بر اساس نتایج به دستآمده گونهی R.opimus به عنوان میزبان اولیه و گونهی M.libycus به عنوان میزبان ثانویه در منطقهی مورد مطالعه گزارش گردید.
