بررسی تطبیقی جنسیتی رضایتمندی از پزشک، در مراجعین به درمانگاه‌های سرپایی عمومی، تخصصی و فوق تخصصی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

نویسندگان

1 دانشیار، مرکز تحقیقات آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 اپیدمیولوژیست، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
چکیده

مقدمه: مطالعات و تجربیات مختلف نشان داده است که تطابق جنسیتی بین بیمار و پزشک، موجبات کیفیت ارتباط بهتر با بیمار و برعکس، عدم تطابق جنسیتی، زمینه‌ساز تضعیف ارتباط بین پزشک و بیمار و عدم مشارکت کافی در تشخیص و درمان بیماری می‌باشد. موضوع تطابق جنسیتی بین بیمار و پزشک، از جنبه‌های مختلف، پزشکی، روانپزشکی، مذهبی، فرهنگی و اجتماعی حایز اهمیت است. در برخی موارد، عدم تطابق جنسیتی، موجب پنهان ماندن جنبه‌های مختلف بیماری و همچنین نارضایتی بیماران می‌گردد. مطالعه‌ی حاضر با هدف مقایسه‌ی زنان و مردان بیمار در رضایتمندی آن‌ها از پزشک معالج خود انجام گرفت.روش‌ها: این مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی در شش ماه اول سال 1391 در سطح درمانگاه‌های عمومی و تخصصی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان بر روی 423 بیمار مراجعه کننده به این واحدها انجام شد. شرکت کنندگان در مطالعه، به روش نمونه‌گیری ساده و در دسترس از بین مراجعین به درمانگاه‌های سرپایی عمومی، تخصصی و فوق تخصصی تابعه‌ی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انتخاب شدند. رضایتمندی بیماران به کمک پرسش‌نامه‌ی مشارکت و رضایت بیمار (PICS یا Perceived involvement in care scale) تعیین گردید. تحلیل داد‌ها به وسیله‌ی رایانه و نرم‌افزار SPSS و با استفاده از آزمون‌های توصیفی Student-t و 2χ انجام شد.یافته‌ها: تطابق جنسیتی در بین 231 بیمار (54 درصد) وجود داشت. 83 درصد بیماران مرد و 70 درصد بیماران زن به پزشکان مرد مراجعه کردند و تفاوت معنی‌داری در انتخاب جنسیت پزشک وجود داشت (001/0 > P). رضایت بیماران از پزشکان پایین بود. رضایت در گروه انطباق جنسی بالاتر از گروه عدم انطباق جنسی بود؛ اما این تفاوت از لحاظ آماری معنی‌دار نبود (26/0 = P).نتیجه‌گیری: تطابق جنسیتی بیمار و پزشک در مراکز درمانی در حد مناسبی نیست. علاوه بر آن، مشارکت کافی بین بیمار و پزشک صورت نمی‌گیرد. این امر باعث می‌گردد که رضایت بیماران کاهش یابد و تبادل اطلاعات بین پزشک و بیمار در حد مناسبی انجام نشود و در نتیجه، تشخیص و درمان صحیح بیماری دچار مشکل شود. از این‌رو، لازم است در جهت تأمین و توزیع متناسب پزشک عمومی و متخصص در مناطق مختلف، تدابیر ویژه اتخاذ گردد و در جهت اشاعه‌ی فرهنگ برابری توانمندی‌های پزشکان زن و مرد تلاش شود.