اثر عصارهی هیدروالکلی نعناع و مریم گلی بر تریکوموناس واژینالیس در شرایط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 استاد، گروه فارماکولوژی، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات گیاهان دارویی شهرکرد، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 کارشناس ارشد، گروه قارچ و انگلشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
5 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه قارچ و انگلشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
6 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
7 استاد، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری و گروه انگلشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: واژینیت تریکومونایی یکی از شایعترین بیماریهای مقاربتی است. درمان اصلی این بیماری استفاده از داروی مترونیدازول میباشد که با توجه به عوارض و اثرات جانبی آن، تحقیق برای یافتن یک داروی جایگزین ضرورت دارد. در ابن مطالعه تأثیر عصارهی دو گیاه نعناع و مریم گلی بر روی تریکوموناس واژینالیس بررسی شد.روشها: ابتدا عصارهی هیدروالکلی دو گیاه نعناع و مریم گلی تهیه شد و با استفاده از دستگاه تقطیر خلأ خشک گردید. در لولههای آزمایش حاوی محیط کشت انگل غلظتهای متفاوت عصارههای نعناع و مریم گلی، مترونیدازول و یا حلال عصاره به عنوان شاهد اضافه شد. سپس به تمام محیطها یک صد عدد انگل زنده افزوده شد. لولهها در دمای 37 درجهی سانتیگراد نگهداری شدند و هر 24 ساعت از نظر رشد انگل بررسی شدند.یافتهها: انگل در غلظتهای 10، 8، 5، 4، 5/2 و 2 میلیگرم در میلیلیتر از گیاه مریم گلی و غلظتهای 10، 8، 5 و 4 میلیگرم در میلیلیتر از گیاه نعناع رشد نکرد.نتیجهگیری: گیاه مریم گلی و نعناع اثر بسیار قوی بازدارندگی رشد روی تریکوموناس دارند و میتوانند به عنوان دارویی جایگزین در نظر گرفته شوند. انجام تحقیقات بیشتری در مورد آنها ضروری است.
