بررسی ارتباط نتایج آزمایشگاهی با عملکرد شناختی در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک و دو
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه روانپزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 کارشناس ارشد میکروبیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 استادیار، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: این مطالعه جهت بررسی رابطهی کنترل دقیق قند خون با شاخصهای شناختی- عملکردی و مشخصات دموگرافیک بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 و 2 انجام شد.روشها: این مطالعه از نوع مقطعی و توصیفی- تحلیلی بود که بر روی 73 نفر از مراجعین مرکز تحقیقات غدد درونریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی اصفهان انجام شد. آزمون عملکرد مداوم (Continuous performance test یا CPT)، قند خون ناشتا (Fasting blood sugar یا FBS)، قند خون 2 ساعت پس از غذا (Blood sugar 2 hours postprandial یا BS 2hpp)، هموگلوبین گلیکوزیله (hemoglobin A1c یا HbA1C) اخیر و متوسط HbA1C 3 تا 11 ماه گذشته اندازهگیری شد. ارتباط CPT با مشخصات دموگرافیک بیماران، نوع دیابت و نتایج آزمایشگاهی توسط نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری Student-t، ANOVA و ضریب همبستگی Pearson بررسی شد.یافتهها: شاخص تکانشگری در دیابت نوع یک از نوع دو کمتر بود (034/0 = P). ارتباط مستقیم معنیداری بین شاخص تکانشگری با استفاده از انسولین NPH، FBS، BS2hpp و HbA1C اخیر و نیز سن بیمار یافت شد. بین سرعت متوسط واکنش با سن بیمار و سن تشخیص بیماری نیز ارتباط مستقیم معنیداری وجود داشت (05/0 > P).نتیجهگیری: یافتهها نشاندهندهی بیشتر بودن عوارض شناختی در سن بالاتر، سن تشخیص بالاتر و نوع 2 دیابت بودند. به علاوه ارتباط کنترل دقیق قند خون و استفاده از انسولین NPH همراه با کاهش عوارض شناختی بود.