تحلیل عوامل موثر در تغییر ساختار تاریخی شهرهای معاصر نمونه موردی: بافت تاریخی شهر خوی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، پردیس بین الملل، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استادیار گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 استادیار گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
4 استادیار گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2022.336492.3641چکیده
بر اثر توسعه پراکنده و نابسامان شهرها، الگوی سازمان فضایی شهر و ساختار اصلی آن دگرگون شده و موجب از بین رفتن ساختار واحد در کل شهر و تمرکز نامعقول و نامناسب امکانات و خدمات در بخشهای مختلف شهر و توسعه اقتصادی- اجتماعی نابرابر در آنها شده است. در شهرستان خوی هم بهمانند سایر شهرهای تاریخی ایران ساخت اصلی شهر از میادین، بازار، گذر و دروازهها تشکیل شده است. اما در دوران پهلوی بعد از خیابانکشیهای شریعتی و طالقانی این عناص نقش خویش را در ساختار اصلی شهر از دست داده و با گذر زمان ساختار اصلی شهر به خیابان شریعتی و سامان میدانی و خیابان طالقانی تبدیل شد. لذا هدف پژوهش حاضر تحلیل عوامل موثر در تغییرات ساختار تاریخی شهر خوی است و روش تحقیق بکار رفته توصیفی - تحلیلی است. بدین منظور ابتدا پرسشنامه هایی بین 383 نفر از ساکنین بافت تاریخی خوی( تعیین تعداد نمونه با روش کوکران)پر شده و با استفاده از تحلیل همبستگی در نرم افزار spss فرضیه تجزیه و تحلیل و اثبات شده است که تغییرات ساختار فضایی شهر خوی سبب نابسامانی اجتماعی بافت مرکزی و تاریخی این شهر(بخصوص در خیابان انقلاب) شده و سپس عوامل موثر در تغییرات ساختار فضایی شهر خوی مورد بررسی قرار گرفته و این عوامل با روش تحلیل شبکه ای anp اولویت بندی شده اند و مشخص شد که تغییرات و توسعه شبکه ارتباطی بیشترین تاثیر را در ساختار فضایی شهر خوی داشته است و در نهایت راهکارهای بهبود وضعیت ارائه شده است.
