فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سیلیبین جزء اعظم (80-70 درصد) سیلیمارین و فعال‌ترین فلاونولیگنان بیولوژیک آن است. این ترکیب دارای اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی می‌باشد. مطالعات قبلی نشان داده است که نانوذرات به طور مؤثری می‌توانند توسط ماکروفاژها، که در فرایند التهاب کولیت اولسراتیو نقش دارند، بلعیده شوند. به علاوه، با کاهش اندازه‌ی ذره‌ای، برداشت ذره به درون سلول‌های روده‌ای افزایش می‌یابد و ذرات می‌توانند روی نواحی متأثر از التهاب مستقر شوند. در این مطالعه، اثربخشی نانوذرات حاوی سیلیبین روی کولیت اولسراتیو تجربی در رت ارزیابی شد.روش‌ها: نانوذرات مورد مطالعه، شامل 15 میلی‌گرم سیلیبین بارگیری شده روی 15 میلی‌گرم پلیمر پلی(اتیل آکریلات-کو-متیل متاکریلات-کو-تری‌متیل آمونیوم اتیل متاکریلات) با میانگین اندازه‌ی ذره‌ای 109 نانومتر بود؛ این ذرات، جهت دارورسانی اختصاصی به کولون، توسط 20 درصد وزن به وزن (w/w) پلیمر پلی(متیل آکریلات-کو-متیل متاکریلات-کو-متاکریلیک اسید) روکش داده شد. پنج گروه جداگانه‌ی رت، برای 36 ساعت در حالت روزه‌داری نگهداری شدند و سپس، با اسید استیک 4 درصد به آن‌ها کولیت القا شد. درمان 2 ساعت قبل از القای کولیت شروع و به مدت 5 روز، روزانه یک‌بار ادامه یافت. گروه‌های مورد مطالعه شامل نانوکپسول‌های حاوی mg/kg 75 سیلیبین، نانوکپسول‌های فاقد سیلیبین، دگزامتازون mg/kg 1، نرمال سالین ml/kg 2 و گروه رت‌های سالم بود. 24 ساعت بعد از آخرین دوز، بافت کولون جدا گردید و بررسی‌های ماکروسکوپیک، هیستوپاتولوژیک و تعیین فعالیت میلوپراکسیداز، سطح TNF-α (Tumor necrosis factor alpha) و IL-6 (Interleukin 6) در بافت کولون انجام شد.یافته‌ها: نانوکپسول‌های سیلیبین در کاهش التهاب و شدت زخم مؤثر بود؛ در حالی که نتوانست از لحاظ آماری مساحت زخم را کاهش دهد. نسبت وزن به طول کولون مرطوب (W/L) در گروه دگزامتازون و نیز گروه نانوکپسول‌های سیلیبین به داده‌های حاصل از گروه سالم نزدیک بود. بررسی میکروسکوپیک گروه نانوکپسول‌های سیلیبین التهاب خفیف تا متوسط لایه‌ی موکوسی و حداقل آسیب کریپتی را نشان داد؛ به طوری که، نتایج حاصل از آن به طور معنی‌داری با گروه شاهد تفاوت داشت. درمان با نانوکپسول‌های سیلیبین موجب کاهش فعالیت میلوپراکسیداز و همچنین، سطح TNF-α و IL-6 در مقایسه با گروه شاهد گردید.نتیجه‌گیری: نانوکپسول‌های پلی(اتیل آکریلات-کو-متیل متاکریلات-کو-تری‌متیل آمونیوم اتیل متاکریلات) حاوی سیلیبین می‌تواند به عنوان جایگزین مناسب با خاصیت آنتی‌کولیت برای داروهای فعلی (مثل مزالازین) در نظر گرفته شود. در هر حال، به مطالعات بیشتری برای تأیید این فرضیه، به منظور استفاده در کلینیک، نیاز است.