بررسی حساسیت دارویی مایکوباکتریومهای آتیپیک محیطی و بالینی شهر اصفهان در برابر اتامبوتول
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات عفونتهای بیمارستانی و گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری و گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جهرم، جهرم، ایران
5 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 دانشیار، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
7 دانشیار، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
8 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه میکروبشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات فارس، شیراز، ایران
doi
چکیده
مقدمه: با توجه به افزایش روز افزون بیماری ایدز و بیماریزایی مایکوباکتریومهای غیرتوبرکلوزیس (Nontuberculous mycobacteria یا NTM) در این گروه از بیماران، نقش این باکتریها روز به روز پررنگتر شده، بیشتر مورد توجه قرار میگیرد. از طرفی، درمان این بیماریها بسته به نوع گونه متفاوت میباشد و آگاهی از الگوی درمانی مورد نیاز برای معالجهی بیماریهای ناشی از آنها در هر ناحیهی جغرافیایی اهمیت بسیاری دارد. در این مطالعه، ایزولههای بالینی و محیطی مایکوباکتریومهای آتیپیک تعیین گونه شدند و حساسیت آنها نسبت به آنتیبیوتیک اتامبوتول مورد بررسی قرار گرفت.روشها: در این مطالعه، 41 ایزولهی بالینی و محیطی شهر اصفهان با استفاده از روشهای فنوتیپی تعیین گونه شد و حساسیت آنها به اتامبوتول با روش Agar microdilution، در غلظتهای 2، 5 و 10 میکروگرم بر میلیلیتر مورد بررسی قرار گرفت.یافتهها: 27 مورد M. fortuitum، 10 مورد M. gordonae، 1 مورد M. smegmatis، 2 مورد M. abscessus و 1 مورد M. conceptionense شناسایی شد. تمام ایزولههای بالینی و محیطی به این دارو مقاوم بودند؛ به جز M. conceptionense که با (Minimum inhibitory concentration) MIC کمتر از 5 میکروگرم بر میلیلیتر، در غلظتهای 5 و 10 میکروگرم بر میلیلیتر به اتامبوتول حساس بود.نتیجهگیری: با توجه به مقاوم بودن بیشتر ایزولههای تند رشد و کند رشد مورد استفاده در این مطالعه نسبت به اتامبوتول، باید در استراتژی درمانی این گروه از بیماریها احتیاط لازم صورت پذیرد و استفاده از داروهای مؤثرتر مورد توجه قرار گیرد.
