مقایسهی روشهای اگزاسیلین آگار دایلوشن و دیسک دیفیوژن سفوکسیتین با روش واکنش زنجیرهای پلیمراز (Polymerase chain reaction) در تعیین مقاومت به متیسیلین در استافیلوکوکوس ارئوس
نویسندگان
1 دانشیار، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 اپیدمیولوژیست، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، مرکز تحقیقات عفونتهای بیمارستانی و گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 استادیار، گروه پاتوبیولوژی و تشریح، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران
6 کارشناس ارشد، گروه میکروبشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فلاورجان، اصفهان، ایران
7 دانشجوی دکتری، مرکز تحقیقات عفونتهای بیمارستانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
8 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: استافیلوکوکوس ارئوس یکی از باکتریهای مهم بیماریزا و بسیار قوی در ایجاد بیماریهای اکتسابی از بیمارستان و عفونتهای اکتسابی از جامعه میباشد. این باکتری، باعث طیف وسیعی از بیماریها از عفونتهای پوستی سطحی گرفته تا عفونتهای بسیار شدید و مهاجم شامل سپتیسمی، پنومونی، اندوکاردیت و آبسههای عمیق پوست میشود. همچنین، یکی از شایعترین عوامل باکتریایی است که مرگ و میر آن میتواند تا 35 درصد افزایش یابد. بنابراین، برای کنترل عفونتهای بیمارستانی باید درصد شیوع سویههای استافیلوکوکوس ارئوس مقاوم به متیسیلین (MRSA) را به سرعت شناسایی کرد و اقدامات درمانی را برای کنترل این عفونتها انجام داد.روشها: 150 ایزولهی استافیلوکوکوس ارئوس از نمونههای مختلف بالینی از بیمارستانهای الزهرا (س) و شریعتی اصفهان جدا شد. برای شناسایی ژن mecA، برای تمام نمونههای موجود PCR (Polymerase chain reaction) انجام گرفت. سپس حداقل غلظت مهار کنندگی (MIC) به روش آگار دایلوشن برای اگزاسیلین محاسبه شد؛ قوانین CLSI (Clinical and Laboratory Standards Institute)، 8 میکروگرم بر میلیلیتر را MIC این روش میداند. برای انجام تست آنتیبیوگرام ایزولههای واجد mecA، دیسک سفوکسیتین به روش دیسک دیفیوژن بر روی ایزولههای دارای ژن mecA انجام گرفت و نتایج این سه روش با یکدیگر مقایسه شد.یافتهها: از 150 ایزولهی جدا شده، 62 نمونه (33/41 درصد) به روش PCR دارای ژن mecA بودند؛ ولی در روش آگار دایلوشن برای اگزاسیلین، 56 نمونه از 62 مورد (33/90 درصد) دارای ژن mecA تشخیص داده شد. در روش دیسک دیفیوژن برای دیسک سفوکسیتین نیز 53 نمونه از 62 مورد (48/85 درصد) دارای ژن mecA تشخیص داده شد.نتیجهگیری: روش آگار دایلوشن برای تعیین حساسیت آنتیبیوتیکی و تشخیص استافیلوکوکوس ارئوسهای مقاوم به متیسیلین از حساسیت بیشتری نسبت به روش دیسک دیفیوژن برخوردار است. با این وجود، روش PCR بهترین روش برای شناسایی سویههای مقاوم و حساس به متیسیلین میباشد؛ چرا که بعضی از سویهها در آزمایشهای فنوتیپی نسبت به اگزاسیلین به دلیل عدم بیان ژن mecA حساس میباشد، که توسط PCR مورد شناسایی قرار میگیرد.