تهیهی فرم ژل ماسک گلوکانتیم و ارزیابی اثرات بالینی آن در انسان
نویسندگان
1 استاد، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی و مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی داروسازی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی و مرکز تحقیقات علوم دارویی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 متخصص بیماریهای عفونی و گرمسیری، گروه مبارزه با بیماریها، مرکز بهداشت استان اصفهان، اصفهان، ایران
4 کارشناس، مرکز بهداشت استان اصفهان، اصفهان، ایران
5 استاد، گروه فارماسیوتیکس، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی و مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 استادیار، گروه فارماسیوتیکس، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی و مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
7 دانشیار، گروه انگلشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
8 کارشناس، مرکز بهداشت استان اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: در حال حاضر ترکیبات 5 ظرفیتی آنتیموان درمان اصلی سالک میباشند. پذیرش شکل داخل ضایعهی این ترکیبات از سوی بیماران به علت دردناک بودن، کم میشود. بنابراین استفاده از یک فرم موضعی از این ترکیبات ضروری است. در این تحقیق ژل ماسک این ماده تهیه شد و ارزیابی مشخصات فیزیکی- شیمیایی و تأثیر آن در انسان بررسی گردید.روشها: برای ساخت فرآورده از پلیمرهای پلیوینیل الکل، سدیم کربوکسی متیل سلولز و هیدروکسی پروپیل متیل سلولز استفاده شد. فراوردهی تهیه شده در یک کارآزمایی بالینی دوسوکور بر روی 40 بیمار (25 مرد و 15 زن) مبتلا به سالک نوع مرطوب بررسی شد. کلیهی بیماران درمان اصلی (مگلومین آنتیموان داخل ضایعه به صورت هفتگی و کرایوتراپی هر دو هفته) را دریافت کردند. به علاوه، 20 بیمار فرم ژل ماسک گلوکانتیم (2 بار در روز) و 20 بیمار دارونما (2 بار در روز) به مدت 6 هفته دریافت کردند. هر بار میزان تزریق داخل ضایعه ثبت شد. دادهها توسط آزمونهای Mann-Whitney و Student-t آنالیز شد.یافتهها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه 2/28 سال بود. فراوردهی نهایی ساختهشده از لحاظ فیزیکی- شیمیایی مناسب و دارای شرایط لازم بود. در گروه دریافتکنندهی فراورده 15 نفر بهبودی کامل، 3 نفر بهبودی متوسط، 1 نفر بهبودی خفیف و 1 نفر عدم بهبودی داشتند. در گروه شاهد 13 نفر بهبودی کامل، 5 نفر بهبودی متوسط و 2 نفر عدم بهبودی داشتند. همچنین در 1 نفر به علت تشدید ضایعه درمان به صورت سیستمیک انجام گرفت. بهبودی بالینی در دو گروه تفاوت معنیداری نداشت (63/0 = P)، ولی در گروه استفادهکننده از ژل ماسک گلوکانتیم، میانگین دوز مگلومین آنتیموان داخل ضایعه به طور معنیداری کمتر از گروه شاهد بود (03/0 = P).نتیجهگیری: ژل ماسک گلوکانتیم نیاز هفتگی به مگلومین آنتیموان داخل ضایعه را کاهش داد. این کاهش دوز نشان دهندهی نفوذ مناسب دارو از ژل ماسک در ضایعه میباشد.
