بررسی اثر رادیولوژیکی داربست بیوگلس ژلاتینی بر ترمیم نقص استخوان جمجمه در مدل حیوانی سگ
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه بقیهاله (عج)، تهران، ایران
2 استادیار، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: هدف از مطالعهی حاضر ارزیابی رادیولوژیکی ظرفیت بازسازی استخوان با داربست نانوبیوگلس ژلاتینی در مدل نقص جمجمهی سگ بود.روشها: در این مطالعه در استخوان فرونتال چهار سگ نر بالغ جوان، تحت بیهوشی، دو حفره به قطر 5/0 میلیمتر ایجاد شد. در یکی از حفرات داربست ژلاتینی کار گذاشته شد و حفرهی دیگر به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. 4 و 8 هفته پس از عمل جراحی، ارزیابی رادیولوژیکی تشکیل استخوان توسط دستگاه CBCT (Cone beam computed tomography) صورت گرفت.یافتهها: مقایسهی اندازهی قطر حفرات نشان داد که میانگین قطر حفرات 4 و 8 هفته پس از عمل بین دو گروه داربست ژلاتینی و شاهد اختلاف معنیداری نداشت (به ترتیب 522/0 = P و 064/0 = P). میانگین دانسیتهی استخوانی نیز 4 و 8 هفته بعد از عمل جراحی در گروه داربست ژلاتینی با گروه شاهد اختلاف معنیداری نداشت (به ترتیب 603/0 = P و 300/0 = P).نتیجهگیری: با توجه به نتایج به دستآمده به نظر میرسد که داربست بیوگلس ژلاتینی در فاصلههای زمانی مورد مطالعه در مقایسه با گروه شاهد بر سرعت استخوانسازی اثر نداشته است.