بررسی اثر کورکومین و دو متوکسی استرادیول در مهار کمپلکس پیشبرندهی آنافازی در ردهی سلولی سرطانی Hela
نویسندگان
1 استاد، گروه شیمی دارویی، دانشکدهی داروسازی و مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 استادیار، گروه پزشکی مولکولی، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، انیستیتو پاستور ایران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، بخش پزشکی مولکولی، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، انیستیتو پاستور ایران، تهران، ایران
4 دانشیار، گروه بیوتکنولوژی، بانک سلولی ایران، انیستیتو پاستور ایران، تهران، ایران
5 استادیار، گروه علوم زیستی، مرکز محاسبات پیشرفتهی بارسلونا، بارسلونا، اسپانیا
6 استادیار، گروه پزشکی مولکولی، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، انیستیتو پاستور ایران، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه: کمپلکس پیشبرندهی آنافازی نقش مؤثری در بیماریزایی سرطان دارد. این کمپلکس آنزیمی در تعیین فرایندهای تقسیم سلولی و خروج میتوزی نقش دارد. به دلیل منحصر بهفرد بودن، این کمپلکس به عنوان یکی از اهداف دارویی مطرح میباشد. هدف این مطالعه، ارزیابی اثر کورکومین و دو میتوکسی استرادیول بر روی عملکرد کمپلکس پیشبرندهی آنافازی و چرخهی سلولی در ردهی سلولی Hela بود.روشها: جهت انجام کار، غلظتهای مختلفی از ترکیبات کورکومین و دو متوکسی استرادیول بر روی سلولهای سرطانی Hela اثر داده شد. پس از گذشت 24، 48، 72 و 96 ساعت از تیمار، میزان سمیت ترکیبات به کمک روش MTT مورد بررسی قرار گرفت. سطح سوبستراهای کمپلکس آنزیمی (سکورین و سیکلین B) با استفاده از روش Western blot بررسی شد. در نهایت، چرخهی سلولی با رنگ آمیزی Draq5 و فلوسیتومتری مورد مطالعه قرار گرفت.یافتهها: کورکومین و دو متوکسی استرادیول پس از 24 ساعت به ترتیب باعث 20 و 30 درصد مرگ سلولی شدند. همچنین، سطح پروتئینی سکورین و سیکلین B 48 ساعت بعد از تیمار افزایش یافت. نتایج فلوسایتومتری نشان داد که این ترکیبات سلولها را در مرحلهی G2 از چرخهی سلولی توقف میکند. اثر دو میتوکسی استرادیول در مهار این کمپلکس آنزیمی به شکل معنیداری بیشتر از کورکومین بود (02/0 = P).نتیجهگیری: مهار کمپلکس پیشبرندهی آنافازی میتواند به عنوان یک هدف دارویی در درمان سرطان استفاده مورد استفاده قرار گیرد و دو ترکیب کورکومین و دو متوکسی استرادیول میتوانند بر روی فعالیت این کمپلکس تأثیر بگذارند.
