فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: بیماری لیشمانیوز جلدی یک بیماری آندمیک و گسترده در سطح ایران می‌باشد. با وجود ارائه‌ی درمان‌های متعدد، اسکار نازیبایی که از این بیماری به جا می‌ماند، به عنوان یک مشکل جدی روانی برای بیمار قلمداد می‌شود. در راستای بهبود سریع‌تر و کاهش اثرات روانی ناشی از اسکار نازیبای آن، سه روش درمانی مختلف مورد مقایسه قرار گرفت. روش‌ها: طی یک مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی در سال‌های 90-1389، بیماران مبتلا به سالک مشروط به احراز شرایط ورود به مطالعه، به صورت تصادفی در یکی از سه گروه درمانی تزریق داخل ضایعه‌ی گلوکانتیم به تنهایی (Intralesional injection یا IL)، تزریق داخل ضایعه‌ی گلوکانتیم همراه با استعمال موضعی محلول تری‌کلرواستیک اسید 50 درصد (TCA یا Trichloroacetic acid) (گروه TCA + IL) یا تزریق داخل ضایعه‌ی گلوکانتیم همراه با استفاده از لیزر Fractional (IL + Laser) قرار گرفتند. میزان بهبودی و اسکار 3 هفته و سپس 4 و 6 ماه پس از شروع درمان بررسی شد. یافته‌ها: میانگین مدت زمان بهبودی در کل بیماران 1/2 ± 1/6 هفته با دامنه‌ی 12-2 هفته بود. میانگین مدت زمان بهبودی در سه گروه IL، TCA + IL و IL + Laser به ترتیب 7/1 ± 8/6، 1 ± 2/5 و 3 ± 3/6 هفته (011/0 = P) و میانگین نمره‌ی اسکار به ترتیب 7/0 ± 3/4، 8/0 ± 6/3 و 57/0 ± 7/3 بود (001/0 > P). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج استفاده از روش‌های درمان فیزیکی و لیزر Fractional همراه با درمان استاندارد نتایج مطلوب‌تری را از نظر طول دوره‌ی درمان و اسکار به جای مانده از زخم سالک به دست خواهد داد. بنابراین بسته به شرایط بیمار و امکان استفاده از تری‌کلرواستیک اسید 50 درصد و یا لیزر Fractional، می‌توان از آن‌ها به عنوان درمان کمکی در درمان لیشمانیوز جلدی استفاده کرد. واژگان کلیدی: لیشمانیوز جلدی، لیزر، سالک، تری‌کلرواستیک اسید