فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: تا کنون انواع مختلف واکسن Leishmania در نقاط مختلف دنیا مورد بررسی قرار گرفته‌، اما فقط تعداد اندکی از نسل اول این واکسن‌ها به کارآزمایی بالینی انسانی رسیده است. انگل‌های کشته‌شده به وسیله‌ی Thimerosal همراه با انجماد و ذوب مجدد (Killed L. major یا KLM) و انگل‌های اتوکلاو شده (Autoclaved L. major یا ALM) در افراد داوطلب مناطقی از کشور و خارج از کشور بررسی شده‌اند. در این مطالعه، محتوای پروتئینی دو واکسن ذکر‌شده با پروماستیگوت‌های تازه کشت‌شده‌ی کامل L. major به روش سدیم دودسیل‌سولفات ژل الکتروفورز بررسی شد. روش‌ها: سویه‌ی MRHO/IR/75/ER از L. major از موش Balb/c که پیش از آن آلوده ‌شده بود، گرفته و به محیط کشت NNN اصلاح‌شده تلقیح گردید و سپس در محیط مایع RPMI 1640 غنی‌شده با FCS 20 درصد کشت مجدد داده شد. آنتی‌ژن‌های ALM و KLM در مؤسسه‌ی واکسن و سرم‌‌سازی رازی تهیه گردید. الکتروفورز آنتی‌ژن‌های تهیه‌شده از دو روش فوق به همراه پروماستیگوت‌های تازه کشت‌شده‌ی کامل انجام شد. محتوای پروتئینی آنتی‌ژن‌ها به روش الکتروفورز ژل پلی‌اکریلامید (Sodium dodecyl sulfate-polyacrylamide gel electrophoresis یا SDS-PAGE) مقایسه شدند. یافته‌ها: نتایج الکترو‌فورز، باند‌های زیادی از مولکول‌های سنگین بیش از 100 کیلودالتون تا مولکول‌های کوچک کمتر از 10 کیلودالتون را نشان داد. مشخص گردید که باند‌های حاصل از KLM مشابه L. major کامل بودند؛ به جز 2 باند 57 و 24 کیلو‌دالتونی که چنین شباهتی را نشان ندادند. ALM نیز دارای 2 باند بسیار نزدیک به هم 71 کیلودالتونی بود که در KLM و L. major تازه کشت‌شده‌ی کامل دیده ‌نشد. نتیجه‌گیری: جهت تولید واکسن‌های مؤثر، شناسایی و تخلیص ایمونوژن‌های محافظتی موجود در آنتی‌ژن‌های خام و تعیین پایداری آن‌ها بسیار ضروری به نظر می‌رسد. واژگان کلیدی: لیشمانیا، لیشمانیا ماژور کشته شده، لیشمانیا ماژور اتوکلاو شده، الکتروفورز ژل پلی‌اکریلامید