بررسی اثر تستوسترون بر روی فاکتور رشد مشتق از پلاکت و فاکتور مشتق از سلول‌های استرومایی در مغز استخوان رت‌های ویستار نر

نویسندگان

1 دانشیار، مرکز تحقیقات فیزیولوژی و گروه فیزیولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشجوی پزشکی، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشجوی پزشکی، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 دانشجوی پزشکی، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

5 دانشجوی پزشکی، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
چکیده

مقدمه: از کارامدترین روش‌های ترمیم آسیب‌های بافتی، سلول‌درمانی است. امروزه از سلول‌های MSC (Mesenchymal stem cell) به دلیل قدرت بالای تمایز به انواع سلول‌ها و ترشح فاکتورهای رشد متعددی همچون PDGF (Platelet derived growth factor) و SDF-1α (Stromal cell-derived factors-1alpha) برای این منظور استفاده می‌شود. هورمون‌های جنسی با اثر بر میزان ترشح این فاکتورها، تکثیر و مهاجرت سلول‌ها و فرایند‌های ترمیمی را تحت تأثیر قرار می‌دهند. هدف از این پژوهش، تعیین اثر تستوسترون بر غلظت فاکتورهای PDGF و SDF-1α در مغز استخوان رت‌های نر ویستار بود. روش‌ها: 24 رت‌ به طور تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند. گروه اول تحت عمل جراحی Sham قرار گرفت و مقدار 1/0 میلی‌لیتر روغن کنجد به عنوان دارونما دریافت کرد. سه گروه دیگر تحت عمل Orchidectomy قرار گرفتند و به ترتیب دوز‌های 1/0 میلی‌لیتر روغن کنجد (به عنوان دارونما)، روزانه 1 و 5 میلی‌گرم بر کیلوگرم تستوسترون محلول در روغن کنجد را به صورت زیر جلدی و به مدت سه هفته‌ی متوالی دریافت نمودند و در نهایت میزان فاکتورها در مغز استخوان استخراج شده از فمور رت‌ها اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: میانگین غلظت PDGF در مغز استخوان گروه شاهد به صورت معنی‌داری کمتر از این مقدار در گروه Sham بود و در گروه‌های عقیم دریافت‌ کننده‌ی 1 میلی‌گرم و 5 میلی‌گرم تستوسترون افزایش معنی‌داری نسبت به گروه شاهد دیده شد (05/0 > P). غلظت SDF-1α در گروه Sham نسبت به گروه شاهد تفاوت معنی‌داری نداشت. این میزان در گروه عقیم دریافت‌کننده‌ی 5 میلی‌گرم تستوسترون نسبت به گروه شاهد کاهش معنی‌داری را نشان داد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که تستوسترون موجب افزایشPDGF در مغز استخوان رت‌های نر می‌شود، در حالی که SDF-1α را کاهش می‌دهد. واژگان کلیدی: تستوسترون، Stromal cell-derived factors-1alpha، Platelet-derived growth factor

کلیدواژه‌ها