فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: آنتراسیکلین‌ها در درمان سرطان‌های مختلف از جمله هپاتوسلولارکارسینوما کاربرد دارند، اما استفاده از آن‌ها با عوارض متعددی مانند سمیت قلبی همراه است. به کارگیری یک سیستم دارورسانی در اندازه‌ی نانو که دوکسوروبیسین را توسط گیرنده‌های رتینوئیک اسید برای هپاتوسلولارکارسینوما هدفمند نماید، می‌تواند این عوارض را کاهش دهد. روش‌ها: کونژوگه‌ی کیتوزان/ رتینوئیک اسید به روش آمیداسیون تهیه شد. نانوذرات کیتوزان/ رتینوئیک اسید/ آلبومین به روش Coacervation تهیه گردید. نانوذرات بهینه‌سازی ‌شده بر اساس اندازه‌ی ذره‌ای، پتانسیل زتا، اندکس پلی‌دیسپرسیتی، کارایی بارگیری و رهش دوکسوروبیسین از نانوذرات جهت مطالعه‌ی سمیت بر روی رده‌ی سلولی HepG2 با روش MTT و میزان برداشت در این سلول‌ها با کمک میکروسکوپ فلورسانس انتخاب شد. یافته‌ها: نانوذرات بهینه با اندازه‌ی ذره‌ای ۵۰ ± ۲۸۶ نانومتر، پتانسیل زتای 6/3 ± 5/30 میکروولت، اندکس پلی‌دیسپرسیتی 06/۰ ± 50/0، کارایی بارگیری 5/13 ± 6/43 درصد و رهش یک ساعته‌ی دارو به میزان 00/6 ± 17/56 درصد در غلظت 25/0 میکروگرم در میلی‌لیتر، دارای سمیت سلولی حدود دو و سه برابر ذرات غیر هدفمند و داروی آزاد بودند و میزان برداشت سلولی آن‌ها نیز بیشتر بود. نتیجه‌گیری: نانوذرات هدفمند کیتوزان/ رتینوئیک اسید/ آلبومین حاوی دوکسوروبیسین اثربخشی بیشتر و اختصاصی‌تری ضد سلول‌های سرطانی HepG2 نسبت به داروی آزاد از خود نشان می‌دهند. واژگان کلیدی: نانوذرات کیتوزان/ رتینوئیک اسید/ آلبومین، دوکسوروبیسین، HepG2، MTT assay