تأثیر جیره‏های گلوکوژنیک مکمل‌ شده با اسیدهای چرب غیراشباع متفاوت بر عملکرد تولیدمثلی در میش

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم دامی، دانشکدۀ علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشگاه تهران

2 دکتری گروه علوم دامی، دانشکدۀ علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشگاه تهران

3 دانشیار گروه علوم دامی، دانشکدۀ علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشگاه تهران

4 استادیار گروه علوم دامی، دانشکدۀ علوم و مهندسی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشگاه تهران

doi
10.22059/jap.2016.54630
چکیده

هدف از تحقیق حاضر، ارزیابی اثر جیره‏های گلوکوژنیک مکمل‌شده با اسیدهای چرب غیراشباع متفاوت بر فراسنجه‏های تولیدمثلی میش نژاد ایران‌بلک در دو برنامۀ مدیریتی بود. میش‏ها در دو گروه الف (75 رأس) و ب (25 رأس) قرار گرفتند. میش‏های گروه الف در روزهای 80 و 90 بعد زایش به ‏ترتیب قطع شیر و قوچ‏اندازی شدند. 40 روز قبل از قوچ‏اندازی زیر پوست گوش میش‏ها ایمپلنت ملاتونین قرار داده شد. 75 میش گروه الف در سه گروه 25تایی جدا نگهداری و به ترتیب از جیره‏های گلوکوژنیک مکمل‌شده با چربی اشباع (جیرۀ شاهد)، دانۀ کتان اکسترودشده (جیرۀ امگا 3)، یا دانۀ سویای برشته‌شده (جیرۀ امگا 6) تغذیه شدند. میش‏های گروه ب به‏ ترتیب در روزهای 120 و 180 قطع شیر و قوچ‏اندازی شده و از جیرۀ گروه شاهد تغذیه شدند (به‌عنوان گروه مدیریت سنتی). نرخ فحلی، تخمک‏ریزی، بره‏زایی، و چندقلوزایی در تیمارهای گوناگون آزمایش شمارش و ثبت شد. وزن بره‏ها در زمان زایش، سه، و چهارماهگی اندازه‌گیری شد. نرخ بره‏زایی و چندقلوزایی در تیمارهای امگا 3 و امگا 6 به‌صورت معنی‏داری بیشتر از تیمار شاهد و گروه ب بود. میانگین وزن بره در سه و چهارماهگی در گروه ب به‌طور معنی‏داری بیشتر از همۀ تیمارهای گروه الف بود. بنابراین استفاده از برنامۀ مدیریتی گروه الف همراه با تغذیۀ اسیدهای چرب امگا 3 و امگا 6 می‏تواند سبب بهبود عملکرد فراسنجه‏های تولیدمثلی میش‏ها شود.