فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: گاستروانتریت حاد در دوران کودکی با مرگ و میر بسیاری همراه است. یکی از عوارض این بیماری دهیدراسیون است که باید به خوبی مدیریت شود. ما در این مطالعه به بررسی میزان اثر متوکلوپرامید در تعداد استفراغ کودکان مبتلا به گاستروانتریت حاد با دهیدراسیون متوسط پرداختیم. روش‌ها: در این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی یک سوکور، 240 کودک 1 تا 7 ساله‌ی مبتلا به گاستروانتریت حاد ویروسی همراه با استفراغ به طور تصادفی در دو گروه سرم‌تراپی (شاهد) و متوکلوپرامید (مورد) تقسیم‌بندی شدند. برای گروه مورد سرم‌تراپی به وسیله‌ی سرم دکستروز 5 درصد به همراه مدیریت الکترولیت‌ها و برای گروه شاهد علاوه بر سرم تراپی 1/0 میلی‌گرم بر کیلوگرم متوکلوپرامید داخل سرم تجویز شد. دفعات استفراغ بیماران طی 4 روز شمارش شد. سپس داده‌ها به وسیله آزمون‌های پراکندگی، Student-t و 2χ تفسیر شد. یافته‌ها: 240 بیمار در این طرح شرکت داشتند که 120 نفر در گروه مورد و 120 نفر در گروه شاهد بودند. میانگین تعداد دفعات استفراغ در گروه مورد در روز اول تا چهارم در مقایسه با گروه شاهد معنی‌دار بود (مقدار P به ترتیب از روز اول تا چهارم برابر 021/0، 007/0، 002/0 و 001/0 >). نتیجه‌گیری: متوکلوپرامید می‌تواند به عنوان یک درمان برای جلوگیری از استفراغ کودکان مبتلا به گاستروانتریت مورد استفاده قرار گیرد. با این حال پیشنهاد می‌شود این مطالعه در چند مرکز و در مقایسه با داروهای شایع دیگر ضد تهوع و استفراغ انجام گیرد تا نتیجه‌گیری قطعی حاصل آید. واژگان کلیدی: گاستروانتریت حاد، استفراغ، دهیدراسیون درجه‌ی متوسط، متوکلوپرامید، کودک