بررسی مروری اثربخشی و ایمنی داروهای ضد عامل نکروز دهندهی تومور (TNF) در درمان انواع آرتریت
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، ادارهی ارزیابی فناوری سلامت، معاونت درمان، وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد و MPH، ادارهی ارزیابی فناوری سلامت، معاونت درمان، وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران
3 پزشک عمومی، مرکز تعالی خدمات بالینی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4 استادیار، مؤسسهی ملی تحقیقات سلامت و دفتر ارزیابی فناوری تدوین استاندارد و تعرفههای سلامت، معاونت درمان، وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران
5 کارشناس، ادارهی ارزیابی فناوری سلامت، معاونت درمان، وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران
6 کارشناس، ادارهی ارزیابی فناوری سلامت، معاونت درمان، وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه: سازمان جهانی بهداشت، شیوع انواع آرتریت را در سال 2003، 7/0 تا 01/4 در هر 1000 کودک گزارش کرده است. از این رو داروهای ضد عامل نکروز دهندهی تومور (TNF یا Tumor necrosis factor) که جهت کاهش دردهاى آزاردهنده و محدودیتهاى فیزیکى ناشى از اشکال مختلف التهاب در این بیماری استفاده میشوند، ار اهمیت بسزایی برخوردار میباشند. این مطالعه با هدف اثبات فواید داروهای ضد TNF در بیماران مبتلا به آرتریت انجام شد. روشها: مطالعات نوع دوم که اشکال مختلف داروهای بیولوژیک مورد استفاده در درمان آرتریت را بررسی کرده بودند، جستجو شدند تا معیارهایی نظیر ایمنی، کارایی و هزینه- اثربخشی داروها بررسی شود. بانک اطلاعاتی Cochrane از سالهای 2009 تا 2011 نیز مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها و نتیجهگیری با روشهای کیفی انجام شد. یافتهها: نتیجهی اولیهی جستجو با واژگان کلیدی مورد نظر، 34 مقاله بود که بعد از حذف موارد غیر مرتبط یا تکراری، 12 مقاله بر اساس معیارهای از پیش تعیین شده وارد مطالعه شدند. همهی این مقالات بین سالهای 2009 تا 2011 منتشر شده بودند و جهت بررسی در 3 گروه ایمنی، اثربخشی و ارزیابی اقتصادی دستهبندی شدند. نتیجهگیری: بر اساس مطالعات، ایمنی داروهای ضد TNF در درمان بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید فعال مورد تأیید میباشد. با این حال عوارض طولانی مدت این داروها مانند فعال شدن عامل سل، عفونتهای جدی و مشکلات حاد قلبی نیازمند به بررسیهای بیشتر است. از طرفی داروهای ضد TNF به ویژه Etanercept در درمان آرتریت روماتویید، آرتریت پسوریاتیک و پلاک پسوریازیس اثربخش شناخته شدند، ولی در مقایسهی هزینه- اثربخشی این داروها، به دلیل کمبود دادههای اقتصادی، شواهد برای ارائهی یک نتیجهی مطمئن کافی نبود. واژگان کلیدی: آرتریت روماتویید، داروهای ضد ضد عامل نکروز دهندهی تومور (TNF)، Etanercept