ارتباط پلیمورفیسم 1562 در ژن کلاژناز نوع IV با کاهش سن بیماری در بیماران مبتلا به سرطان ریه
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه رادیوتراپی و تومورشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: کلاژناز نوع IV میتواند کلاژن نوع IV را که جزء ساختاری اصلی غشای پایه است، تجزیه کند و سبب افزایش قابلیت دسترسی فاکتورهای پروآنژیوژنیک شامل فاکتور رشد اندوتلیال رگی و فاکتور رشد تغییردهندهی β شود. طبق گزارشها پلیمورفیسم تک نوکلئوتیدی سیتوزین به تیمین در موقعیت 1562 در پروموتور کلاژناز نوع IV بر بیان ژن اثر میگذارد. هدف از این مطالعه، جستجوی ارتباط بین پلیمورفیسم 1562-C/T با خطر سرطان ریه در گروههای سنی بود. روشها: در 120 بیمار مبتلا به سرطان ریه و 100 فرد مشابه آنها از لحاظ سنی به عنوان شاهد تعیین ژنوتیپ پلیمورفیسم 1562-C/T ژن کلاژناز IV انجام شد. این کار توسط استخراج DNA ژنومی از نمونههای خونی و با استفاده از تکنیک چند شکلی طولی قطعات DNA با آنزیمهای محدودالاثر- واکنش زنجیرهای پلیمراز (Restriction fragment length polymorphism-Polymerase chain reaction یا RFLP-PCR) صورت گرفت. افراد مبتلا به سرطان در دو گروه سنی کمتر از 60 سال و مساوی یا بیشتر از 60 سال بررسی شدند. محاسبهی خطر نسبت افزاینده (Odds ratio یا OR) با فاصلهی اطمینان (Confidence interval یا CI) 95 درصد توسط نرمافزار SPSS انجام شد. یافتهها: توزیع ژنوتیپ 1562-C/T در پروموتور کلاژناز نوع IV به میزان قابل ملاحظهای با خطر سرطان ریه در گروه سنی کمتر از 60 سال مرتبط بود (89/19 = OR، 60/120-21/3 = CI). نتیجهگیری: پلیمورفیسم 1562- C/Tدر ژن کلاژناز نوع IV بر افزایش خطر بروز سرطان ریه در افراد کمتر از 60 سال اثر دارد. واژگان کلیدی: کلاژناز نوع IV، واکنش زنجیرهای پلیمراز، پروموتور، پلیمورفیسم، سرطان ریه