خالصسازی، تعیین ماهیت و بررسی خاصیت ضد میکروبی اگزوپلیساکارید کفیران به دست آمده از دانههای کفیر
نویسندگان
1 استاد، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 کارشناس ارشد، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 کارشناس ارشد، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: کفیر پروبیوتیکی است که دانههای ژلهای قابل رشدی تولید میکند و شامل مجموعهای از باکتریهای اسید لاکتیک و مخمرها میباشد. این میکروارگانیسمها به وسیلهی یک ماتریکس پلیساکاریدی به نام کفیران احاطه شدهاند. کفیران یک گلوکوگالاکتان منشعب محلول در آب است که دارای فعالیتهای ضد باکتریایی، ضد قارچی و ضد توموری میباشد. روشها: دانههای کفیر به طور مداوم در شیر پاستوریزه کشت داده شدند. پس از شستشوی دانهها با آب مقطر استریل با دو دمای 50 و 100 درجهی سانتیگراد و جدا کردن دانهها، نمونهها سانتریفیوژ شدند و پلیساکارید با اتانول سرد رسوب داده شد و پس از حل کردن در آب مقطر داغ استریل، در نهایت لیوفیلیزه گردید. میزان پروتئین موجود در نمونه اندازهگیری شد. فعالیت ضد میکروبی عصارهی کفیران در برابر چندین سویهی معرف به روش انتشار چاهک بررسی شد. همچنین اثر آنزیمهای پروتئولیتیک بر فعالیت ضد میکروبی کفیران بررسی گردید. یافتهها: هر دو نمونه (خالصسازی در 50 و 100 درجهی سانتیگراد) دارای اثر مهاری بر رشد باکتریهای معرف بودند. واکنش برادفورد نشان داد عصارهی به دست آمده دارای پروتئین بود، ولی فعالیت ضد میکروبی آن تا حدی در برابر آنزیمهای پروتئولیتیک حفظ شد. نتیجهگیری: در این تحقیق نشان داده شد که فعالیت ضد میکروبی عصارهی کفیران به محتوای پروتئینی موجود در آن نیز بستگی دارد. واژگان کلیدی: پروبیوتیک، دانههای کفیر، کفیران، فعالیت ضد میکروبی
