ارتباط بین الگوهای غذایی، رژیمهای کاهش وزن، ترکیبات غذایی و سطوحآدیپونکتین پلاسما
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات امنیت غذایی و گروه تغذیهی جامعه، دانشکدهی تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکز تحقیقات امنیت غذایی و گروه تغذیهی جامعه، دانشکدهی تغذیه و علوم غذایی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: آدیپونکتین، از جمله آدیپوسیتوکینهای ترشحشده از بافت چربی است و غلظت آن ارتباط معکوس با تودهی چربی دارد. آدیپونکتین نقش مهمی در حساسیت انسولینی، بهبود پروفایل لیپیدی، بیماریهای قلبی عروقی و التهاب دارد. هدف مطالعهی حاضر، مروری بر پژوهشهای انجام شده در ارتباط با اثر الگوهای غذایی، رژیمهای کاهش وزن و ترکیبات غذایی مختلف بر سطح آدیپونکتین پلاسما میباشد. روشها: پس از جستجو در موتور PubMed، مقالات انتخابی بین سالهای 2002 تا 2012 با واژگان کلیدی Dietary pattern، Weight loss diet، Polyunsaturated fatty acids (3ω)، Dietary protein، Dietary fat و Adiponectin و محدود کردن آنها به عنوان، 45 مقاله مورد بررسی کامل قرار گرفتند. یافتهها: پیروی از الگوهای غذایی سالم از جمله الگوی غذایی مدیترانهای، در بهبود غلظت آدیپونکتین پلاسما مؤثر است. از طرفی، رژیمهای با کالری محدود، حداقل با 10 درصد کاهش وزن و افزایش مدت پیگیری، در بهبود سطح هورمون مؤثر است. ارتباط مثبت و معنیداری میان مصرف منابع امگا 3، از طریق غذا یا مکمل و سطح آدیپونکتین وجود دارد. رژیم غذایی پر چرب، ممکن است سبب کاهش غلظت آدیپونکتین یا کاهش بیان mRNA آن میشود. هر چند مطالعات انجام شده در زمینهی اثر پروتئینهای غذایی بر آدیپونکتین پلاسما محدود میباشد، اثرات مثبتی از مصرف پروتئین سویا، ارزن و تخم مرغ بر سطح این هورمون یافته شده است. نتیجهگیری: به نظر میرسد، پیروی از الگوهای غذایی سالم از جمله الگوی غذایی مدیترانهای، کاهش وزن ملایم، مصرف منابع امگا 3، کاهش چربی رژیم غذایی و مصرف پروتئینهایی همچون پروتئین ارزن، در بهبود سطح هورمون آدیپونکتین مؤثر باشند. واژگان کلیدی: الگوهای غذایی، کاهش وزن، کربوهیدرات غذایی، ترکیبات غذایی، سطح سرمی آدیپونکتین