مکانیسمهای مقاومت به شیمیدرمانی در تومورهای مشتق از سلولهای بنیادی سرطانی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران و گروه ایمونولوژی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه ایمونولوژی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه ایمونولوژی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار، گروه بیماریهای داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دکترای حرفهای داروسازی، گروه فارماکولوژی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 کارشناس ارشد، گروه بیوشیمی پزشکی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
7 استادیار، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران
8 کارشناس ارشد، گروه بیوتکنولوژی، دانشکدهی علوم پایه، دانشگاه پیام نور واحد کرج، کرج، ایران
9 دکترای حرفهای داروسازی، گروه فارماکولوژی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
تاکنون وجود سلولهای بنیادی سرطانی در چندین سرطان خونی و غیر خونی اثبات شده است. علاوه بر این، مقاومت شیمیایی (دارویی) به عنوان یک علت عمدهی شکست درمان سرطان بیان شده است. اگر چه شیمیدرمانی بخش عمدهی سلولهای یک تومور را از بین میبرد ولی اعتقاد بر این است که سلولهای بنیادی سرطانی از بین نمیروند، بلکه این مسأله ممکن است یک مکانیسم مهم مقاومت و در نتیجه شکست درمان سرطان باشد. برای مثال، تصور میشود که طبیعت خاموش و وجود ناقلین دارویی ABC در سلولهای بنیادی سرطانی، آنها را در برابر عوامل شیمیدرمانی محافظت میکند. نگاه بهتر به مکانیسمهای مقاومت دارویی در سلولهای بنیادی سرطانی ممکن است باعث هدایت ما به سمت اهداف درمانی جدید و توسعهی استراتژیهای ضد سرطانی بهتر شود. واژگان کلیدی: سلولهای بنیادی سرطانی، شیمیدرمانی، مقاومت دارویی
