فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: یکی از مهم‌ترین مشکلات در مبتلایان به دیابت میکروآلبومینوری است. در واقع میکروآلبومینوری ساده‌ترین و حساس‌ترین فاکتور برای ارزیابی خطر و مشخص کردن بیماری کلیوی در مبتلایان به دیابت است و اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود، می‌توان از بروز و پیشرفت نفروپاتی دیابتی جلوگیری به عمل آورد. هلیکوباکتر پیلوری یکی از عوامل عفونت‌زا در کل جامعه و به خصوص در بیماران مبتلا به دیابت، به دلیل سطح ایمنی پایین‌تر، می‌باشد. بر مبنای بعضی از گزارش‌ها ژنوتیپ cagA مثبت از هلیکوباکتر پیلوری به عنوان عامل مؤثر در ایجاد میکروآلبومینوری قلمداد شده است. هدف مطالعه‌ی حاضر، بررسی ارتباط ژن ویرولانس cagA هلیکوباکتر پیلوری با میکروآلبومینوری در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بود.روش‌ها: در این مطالعه 88 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه ‌کننده به مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان بررسی شدند که 60 نفر از آن‌ها بیماران دچار دیابت نوع دو مبتلا به میکروآلبومینوری و 28 نفر بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بدون میکروآلبومینوری بودند. نمونه‌های مدفوع از بیماران و افراد شاهد جمع‌آوری گردید و پس از استخراج DNA برای بررسی نمونه‌ها از لحاظ عفونت با هلیکوباکتر پیلوری Nested PCR و سپس ژنوتایپینگ با پرایمرهای اختصاصی cagA انجام شد.یافته‌ها: از کل نمونه‌ها 16 نفر(2/18 درصد) آلوده به هلیکوباکتر پیلوری بودند که 12 نفر (75 درصد) از گروه بیماران دچار دیابت نوع دو مبتلا به میکروآلبومینوری و 4 نفر (25 درصد) از گروه بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بدون میکروآلبومینوری بودند. 3 نمونه (8/18 درصد) دارای ژن cagA بودند که هر سه نفر از گروه افراد دچار دیابت نوع دو مبتلا به میکروآلبومینوری بودند. ارتباط بین ژن cagA هلیکوباکتر پیلوری و میکروآلبومینوری در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو از نظر آماری معنی‌دار نبود (08/0 = P).نتیجه‌گیری: در این مطالعه اگر چه شیوع میکروآلبومینوری در افراد با ژنوتیپ cagA+ هلیکوباکترپیلوری بیش از افرادی بود که از لحاظ ژنوتیپ هلیکوباکتر پیلوری -cagA بودند، اما در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو ارتباط معنی‌داری بین ژن cagA هلیکوباکتر پیلوری و میکروآلبومینوری نبود.واژگان کلیدی: هلیکوباکتر پیلوری، cagA، میکروآلبومینوری، دیابت نوع دو، Stool DNA