بررسی فراوانی فاکتورهای پیشآگهی دهنده در سرطان پستان و ارتباط آنها با سن و مرحلهی تظاهر بیماری
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 متخصص پزشکی اجتماعی، معاونت درمان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 متخصص پزشکی اجتماعی، عضو مرکز پیشگیری و کنترل سرطان استان اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشیار، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 پاتولوژیست، اصفهان، ایران
7 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
8 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
9 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
چکیده
مقدمه: تاکنون فاکتورهای پیشآگهی دهندهی متعددی برای سرطان پستان شناسایی شده است که گیرندههای هورمونهای استروییدی و فاکتور رشد اپیدرمال انسانی 2 (Human epidermal growth factor receptor 2 یا HER2) و پروتئین P53 از جملهی آنها هستند. در این مطالعه، فراوانی بروز این فاکتورها و ارتباط آنها با سن و مرحلهی بروز بیماری در زنان مبتلا در شهر اصفهان بررسی شد. روشها: این مطالعه به صورت توصیفی در مقطع زمانی بین سالهای 1378 تا 1388 بر روی خانمهای مبتلا به سرطان پستان با روش نمونهگیری سرشماری انجام گردید. اطلاعات بیماران از پروندههای آنان استخراج و در نرمافزار SPSS نسخهی 16وارد شد. سپس این اطلاعات با کمک آمارهای توصیفی مانند فراوانی، میانگین، 2χ و آزمونهای غیر پارامتری تجزیه و تحلیل گردید. یافتهها: در این مطالعه ۶۸۵ بیمار بررسی شدند که میانگین سنی آنها 07/11 ± 39/۴۷ سال بود. از میان بیماران بررسی شده در زمان مراجعه، 22 نفر در مرحلهی 1، 372 نفر در مرحلهی 2، 60 نفر در مرحلهی 3 و 38 نفر در مرحلهی 4 بیماری قرار داشتند. فراوانی گیرندهی استروژن 4/39 درصد، گیرندهی پروژسترون 9/36 درصد، پروتئین P53 9/49 درصد و HER2 3/23 درصد بود. بین مثبت یا منفی بودن گیرندهی استروژن در مرحلهی 4 بیماری، گیرندهی پروژسترون در مرحلهی 2 و 4 بیماری، P53 در تمام مراحل بیماری و HER2 در مرحلهی 2 بیماری، تفاوت معنیداری وجود داشت. فراوانی فاکتورها بین مراحل مختلف بیماری اختلاف معنیداری نداشت. به علاوه گیرندههای استروژن و پروژسترون بر خلاف HER2 و P53، با سن بیماران ارتباط داشت. نتیجهگیری: به نظر میرسد که بررسی اختصاصی وضعیت این فاکتورها در زمان تشخیص بیماری برای گرفتن تصمیم درمانی مناسب و پیگیریهای بعدی در طول بیماری لازم است، اما در نظر گرفتن تفاوتهای جمعیتی در این موضوع نیز ضروری میباشد. واژگان کلیدی: سرطان پستان، فاکتورهای پیشآگهی دهنده، ایران
