فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: در اعمال جراحی بزرگ مانند جراحی ران به دلیل وسعت ناحیه‌ی عمل و عدم امکان استفاده از برخی روش‌های کاهش‌دهنده‌ی خونریزی مثل بستن تورنیکت و محدودیت استفاده از برخی تکنیک‌ها مثل هایپوتانسیون کنتروله با حجم بالایی از خونریزی و  نیاز به انتقال خون مواجه هستیم. در این تحقیق به بررسی تأثیر داروی تراناگزامیک اسید بر کاهش خونریزی، حین و پس از عمل جراحی و نیاز به انتقال خون پرداخته شد. روش‌ها: بعد از گرفتن رضایت از بیمار در یک کارآزمایی بالینی دوسوکور، 80 بیمار ASA1,2 (American Society of Anesthesiologists scale) 64-18 ساله‌ی کاندید عمل جراحی تنه‌ی فمور به صورت تصادفی به دو گروه تراناگزامیک اسید و شاهد تقسیم شدند. در گروه تراناگزامیک اسید یک ساعت قبل از عمل 15 میلی‌گرم بر کیلوگرم از داروی تراناگزامیک اسید و در گروه شاهد همین حجم نرمالین سالین به صورت وریدی تزریق گردید. هر دو گروه با روش مشابه تحت بیهوشی نخاعی با بوپیواکایین قرار گرفتند. میزان خونریزی و انتقال خون در هر دو گروه اندازه‌گیری و ثبت گردید. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های Student-t و 2χ آنالیز گردیدند و مقادیر p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظرگرفته شد. یافته‌ها: میزان خونریزی در گروه تراناگزامیک اسید به صورت معنی‌دار از گروه شاهد کمتر بود (به ترتیب 2/599 سی‌سی در مقابل 5/939 سی‌سی با 05/0 > P). نیاز به انتقال خون در گروه تراناگزامیک اسید کمتر از گروه شاهد بود (7/161 سی‌سی در مقابل 5/227 سی‌سی با 05/0 > P). از نظر بروز تهوع و استفراغ و سرگیجه بین دو گروه تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (05/0 < P). نتیجه‌گیری: این تحقیق نشان داد که تجویز تک دوز تراناگزامیک اسید به مقدار 15 میلی‌گرم بر کیلوگرم یک ساعت قبل از عمل جراحی باعث کاهش خونریزی حین و بعد از عمل و همچنین کاهش  نیاز به ترانسفوزیون می‌گردد. واژگان کلیدی: تراناگزامیک اسید، خونریزی، انتقال خون، جراحی فمور