فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: در پزشکی تصمیم‌گیری در رابطه با پیش‌گیری، تشخیص و درمان یکی از موارد کلیدی است و به سادگی انجام‌پذیر نمی‌باشد و نیاز یه روش‌های آزمایشگاهی و ابزارهای قابل اطمینان دارد. در صورتی که این آزمایش‌ها و ابزارها مؤید یکدیگر باشند، تصمیم‌گیری از قابلیت اطمینان بیشتری برخوردار خواهد بود. در تشخیص تومورها، ورم‌ها و خون‌ریزی‌های عمقی در بافت‌هایی مانند مغز انسان فقط تصویربرداری‌هایی مانند CT اسکن و MRI راه‌گشا خواهند بود. از آن جا که این روش‌ها بر اساس حداقل خطای تخمینی از روی سیگنال‌های دریافتی بازسازی می‌شوند، از جنبه‌ی کیفی برخوردار هستند و از نظر کمی دارای ضعف می‌باشند. جهت تقویت تصمیم‌گیری در تشخیص توسط این روش‌ها پیشنهاد می‌شود این گونه تصاویر را با استفاده از به حداکثر رساندن اطلاعات متقابل بر هم منطبق نمود و سپس به تفسیر و عیب‌یابی در آن‌ها بپردازیم. روش‌ها: در این تحقیق دو نوع تصویر MRI و CT اسکن مغز، یکی به عنوان تصویر مرجع و دیگری به عنوان تصویر شناور در نظر گرفته شد. جهت برآوردهای توزیع شدت جفتی و کناری از نرمالیزاسیون استفاده شد. با استفاده از قانون Kullback-Leibler در احتمالات، اطلاعات متقابل شدت دو تصویر به حداکثر رسانده می‌شود. اغلب تمام پیکسل‌های متناظر در شدت تصاویر شناور را در تصویر مرجع نمی‌توان یافت، بنابراین جهت یافتن مقادیر شدت این نقاط از روش درون‌یابی می‌توان استفاده نمود. عملیات مذکور با نوشتن برنامه‌های کامپیوتری در محیط نرم‌افزار Matlab انجام گرفته است. یافته‌ها: روش اطلاعات متقابل برای تصاویر همگون (مانند CT اسکن با CT اسکن و یا MRI با MRI) قابل قبول و مؤثر است، ولی برای تصاویر غیر همگون دقت لازم را ندارد و تطابق این گونه تصاویر دارای خطای غیر قابل قبول می‌باشد. نتیجه‌گیری: علت اختلاف مقادیر در بیشینه‌رسانی اطلاعات متقابل تصاویر همگون و غیر همگون می‌تواند یکسان نبودن اطلاعات کسب شده از جسم مورد نظر توسط روش‌های تصویر برداری MRI و CT اسکن باشد. در روش‌های تصویربرداری مختلف، توزیع احتمال دانسیته‌ی تصاویر، که به طور کامل بر یکدیگر منطبق نیست و یافتن حداکثر اطلاعات متقابل مشکل است. واژگان کلیدی: انطباق تصاویر، اطلاعات متقابل، MRI، CT اسکن