محتوی سولفارافان در اندامهای مختلف گیاه Lepidium draba در اکوتیپهای مختلف استان کرمان
نویسندگان
1 استادیار گروه بیوتکنولوژی، پژوهشکده علوم محیطی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان
2 کارشناس ارشد گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم و فناوریهای نوین، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان
3 کارشناس ارشد گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم و فناوریهای نوین، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران.
doi
چکیده
ازمک (Lepidium draba)، یک علف هرز چندساله از خانواده براسیکاسه است که حاوی مقدار قابلتوجهی گلوکورافانین از گروه گلوکوزینولاتها میباشد. این متابولیت تحت هیدرولیز آنزیمی میروزیناز، نوعی ایزوتیوسیانات بهنام سولفارافان تولید مینماید که خواص ضدسرطانی متعددی دارد. مشخص شده است که عوامل محیطی مختلف از قبیل دما و ارتفاع بر بیوسنتز متابولیتهای ثانویه تأثیر دارند. در این مطالعه، محتوی سولفارافان در بخشهای مختلف گیاه بالغ L. draba (شامل ریشه، برگ، گل و میوه) جمعآوری شده از اکوتیپهای مختلف استان کرمان (ماهان، بافت و جیرفت (ساردوئیه)) با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا اندازهگیری شد. نتایج نشاندهنده میزان بالای این ایزوتیوسیانات در میوه این گیاه میباشد که در مرتبههای بعدی، گل، برگ و ریشههای قرار دارند. همچنین محتوی سولفارافان در تمامی اندامها، در گیاهان جمعآوری شده از شهر ماهان در مقایسه با دو شهر دیگر بیشتر بود. با توجه به ارتفاع کمتر و درجه حرارت بالاتر شهر ماهان نسبت به دو شهر دیگر استنباط میشود که این عوامل تأثیر بسزایی در بیوسنتز این ماده مؤثره دارند.