محتوی سولفارافان در اندام‌های مختلف گیاه Lepidium draba در اکوتیپ‌های مختلف استان کرمان

نویسندگان

1 استادیار گروه بیوتکنولوژی، پژوهشکده علوم محیطی، پژوهشگاه علوم و تکنولوژی پیشرفته و علوم محیطی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان

2 کارشناس ارشد گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان

3 کارشناس ارشد گروه بیوتکنولوژی، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران.

doi
چکیده

ازمک (Lepidium draba)، یک علف هرز چندساله از خانواده براسیکاسه است که حاوی مقدار قابل‌توجهی گلوکورافانین از گروه گلوکوزینولات­ها می­باشد. این متابولیت تحت هیدرولیز آنزیمی میروزیناز، نوعی ایزوتیوسیانات به‌نام سولفارافان تولید می­نماید که خواص ضدسرطانی متعددی دارد. مشخص شده است که عوامل محیطی مختلف از قبیل دما و ارتفاع بر بیوسنتز متابولیت­های ثانویه تأثیر دارند. در این مطالعه، محتوی سولفارافان در بخش­های مختلف گیاه بالغ L. draba (شامل ریشه، برگ، گل و میوه) جمع­آوری شده از اکوتیپ­های مختلف استان کرمان (ماهان، بافت و جیرفت (ساردوئیه)) با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا اندازه­گیری شد. نتایج نشان‌دهنده میزان بالای این ایزوتیوسیانات در میوه این گیاه می­باشد که در مرتبه­های بعدی، گل، برگ و ریشه‌های قرار دارند. همچنین محتوی سولفارافان در تمامی اندام­ها، در گیاهان جمع­آوری شده از شهر ماهان در مقایسه با دو شهر دیگر بیشتر بود. با توجه به ارتفاع  کمتر  و درجه حرارت بالاتر شهر ماهان نسبت به دو شهر دیگر استنباط می­شود که این عوامل تأثیر بسزایی در بیوسنتز این ماده مؤثره دارند.