ارزیابی جراحی تنگی تراشه: مطالعهی گذشتهنگر، پیشآگهی و بقا
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران
2 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان ، اصفهان ، ایران
3 دانشیار، گروه جراحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار، گروه جراحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 استادیار، گروه جراحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرمآباد، ایران
doi
چکیده
مقدمه: در این مطالعه نتایج و عوارض تنگی تراشه و جراحی ترمیمی تراشه مورد بررسی قرار گرفت. روشها: در این مطالعهی توصیفی گذشتهنگر بیمارانی که طی سالهای 1386-1376 در بخش جراحی توراکس بیمارستان الزهرا (س) اصفهان تحت جراحی ترمیم تنگی تراشه قرار گرفته بودند، بررسی شدند. اطلاعات حاصل از بیماران شامل سن، جنس، علت تنگی، زمان ایجاد علایم، طول قطعهی برداشته شده، عوارض بعد از عمل جراحی، وضعیت فعلی و نگرش بیمار نسبت به وضعیت خود بود. اطلاعات با توجه به شاخصهای آماری توصیفی آنالیز شد. یافتهها: 52 نفر از بیمارانی که تحت درمان جراحی تنگی تراشه قرار گرفته بودند، با میانگین سنی 67/2 ± 15/39 سال بررسی شدند. 75 درصد از بیماران مرد بودند. تنگی نفس، شایعترین علامت بود (75 درصد). از نظر عوارض 7/7 درصد دچار عفونت محل زخم، 2/21 درصد دچار عود تنگی و 9/1 درصد دچار شکست آناستوموز شدند. میزان مرگ و میر عمل جراحی 8/5 درصد و میزان موفقیت جراحی 73 درصد بود. در پیگیری بیماران، 8/5 درصد خشونت صدا، 8/3 درصد تراکئوستومی و 8/3 درصد تنگی نفس بدون اختلال عملکرد روزمره داشتند.7 بیمار پس از عود تحت دیلاتاسیون موفق قرار گرفتند. درمان در 5/86 درصد موفق بود. 50 درصد بیماران وضعیت خود را بسیار بهتر، 6/34 درصد بهتر، 5/11 درصد بدون تغییر و 8/3 درصد بدتر ذکر کردند. نتیجهگیری: مدت لولهگذاری در بیماران 21 روز بود، که طولانی است و ضرورت برنامهریزی را، جهت کاهش این زمان،روشن میسازد. میزان موفقیت نهایی (5/86 درصد) به مطالعات مشابه نزدیک بود. واژگان کلیدی: درمان جراحی، تنگی تراشه، رزکسیون، آناستوموز