نقش میانجی عدالت سازمانی در تبیین ارتباط بین سبک رهبری اخلاقی مدیران دانشگاهی و سکوت سازمانی کارکنان
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت آموزشی دانشگاه تهران
2 استاد گروه مدیریت آموزشی دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری اقتصاد آموزش عالی، گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف مطالعه نقش میانجی عدالت سازمانی در ارتباط بین سبک رهبری اخلاقی مدیران و سکوت سازمانی کارکنان انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی با تأکید بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری کلیه کارکنان اداری و آموزشی پردیس و دانشکده های دانشگاه تهران در سال تحصیلی 94 - 1395 بودند که بر اساس آخرین آمار و اطلاعات موجود 1419 (618 مرد و 801 زن) نفر اعلام شد که با استفاده از فرمول نمونهگیری کوکران تعداد 302 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه گیری طبقهای متناسب با حجم بود. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه رهبری اخلاقی (محقق ساخته)، سکوت سازمانی (محقق ساخته) و عدالت سازمانی(نیهوف و مورمن،1993) استفاده شد. برای تعیین روایی پرسشنامه از روایی محتوایی و سازه استفاده و پایایی پرسشنامه با بهره گیری از ضریب آلفای کرونباخ (رهبری اخلاقی 92/0، سکوت سازمانی 79/0 و عدالت سازمانی 93/0) ارزیابی شد. داده ها با آزمونهای کولموگروف - اسمیرنف، تی تکنمونهای، ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین رهبری اخلاقی مدیران و سکوت سازمانی رابطه منفی و معنادار وجود دارد (56/0- r= و 01/0P≤)، بین رهبری اخلاقی مدیران و عدالت سازمانی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (73/0r= و 01/0P≤)، بین عدالت سازمانی و سکوت سازمانی کارکنان رابطه منفی و معنادار وجود دارد (51/0- r= و 01/0P≤) و عدالت سازمانی در رابطه بین رهبری اخلاقی و سکوت سازمانی نقش واسطه ای دارد.