فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف از این پژوهش، بررسی اثر سه نوع تمرین هوازی، مقاومتی و موازی بر میزان ترشح هورمون رشد (Growth hormone یا GH) و فاکتور رشد شبه انسولین (Insulin-like growth factor یا IGF) در زنان سالمند بود. روش‌ها: ٦٠ زن سالمند به صورت تصادفی به چهار گروه هوازی ( ١۵ نفر)، مقاومتی (١۵ نفر)، موازی (١۵ نفر) و شاهد (١۵ نفر) تقسیم شدند. از آزمودنی‌ها قبل از شرکت در فعالیت ورزشی نمونه‌ی خونی گرفته شد. سپس فعالیت‌های ورزشی هوازی، مقاومتی و موازی به مدت هشت هفته اجرا گردید. پس از هفته‌ی چهارم و پس از هشت هفته فعالیت ورزشی نیز نمونه‌ی خونی گرفته شد. سپس، پس از ۴٨ ساعت VO2peak آزمودنی‌ها به وسیله‌ی آزمون پیاده‌روی راکپورت اندازه‌گیری گردید. برای تحلیل استنباطی داده‌ها از آزمون Repeated measures ANOVA و در صورت مشاهده‌ی نتایج معنی‌دار از آزمون تعقیبی LSD استفاده شد. از ضریب همبستگی گشتاوری Pearson برای تعیین ارتباط بین VO2peak با میزان ترشح GH و IGF استفاده گردید. یافته‌ها: ٨ هفته فعالیت ورزشی منظم (مقاومتی، هوازی و موازی) باعث افزایش معنی‌دار مقادیر GH و 1-IGF شد (٠۵/٠ > P). VO2peak پس از هشت هفته فعالیت ورزشی منظم به طور معنی‌داری افزایش یافت (٠۵/٠ > P). همچنین ارتباط مستقیم بین VO2peak (٠٠1/٠ > P، ۷٢/٠r = ) با میزان ترشح GH و 1-IGF وجود داشت. نتیجه‌گیری: در مجموع یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد که تمرینات مقاومتی، هوازی و موازی باعث افزایش معنی‌دار در میزان هورمون‌های آنابولیک (GH و IGF-1) در زنان سالمند شده و تمرینات مقاومتی بیشترین افزایش را در ترشح GH و 1-IGF نسبت به تمرینات هوازی و موازی داشته است. با افزایش VO2peak میزان ترشح GH و 1-IGF افزایش یافت. واژگان کلیدی: زنان سالمند، تمرینات مقاومتی، تمرینات هوازی، تمرینات موازی، هورمون رشد، فاکتور رشد شبه انسولین یک