الگوی رشد دانش‌آموزان دوره‌ی ابتدایی کرمانشاه

نویسندگان

1 کارشناس ارشد اپیدمیولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 کارشناس ارشد برنامه ریزی آموزشی، اداره آموزش و پرورش شهرکرد، شهرکرد، ایران

3 کارشناس بهداشت ،اداره ی آموزش و پرورش کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

4 کارشناس بهداشت، مرکز تحقیق و توسعه‌ی پرشیا، بیمارستان سعدی، اصفهان، ایران

doi
چکیده

مقدمه: مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی الگوی رشد دانش‌آموزان مقطع ابتدایی شهر کرمانشاه در سال 89-1388 طراحی و اجرا گردید. روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی 1400 دانش‌آموز دوره‌ی ابتدایی به صورت انتخاب تصادفی مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات مربوط به قد و وزن دانش‌آموزان جهت محاسبه‌ی شاخص توده‌ی بدنی (Body mass index یا BMI) اندازه‌گیری شد. سایر متغیرهای مورد بررسی شامل سن دانش‌آموز، تحصیلات والدین، شغل پدر و شاغل بودن مادر بود. تعیین صدک‌های BMI بر اساس نمودار رشد مرکز کنترل و پیش‌گیری از بیماری‌های آمریکا صورت گرفت و قرار گرفتن زیر صدک پنجم به عنوان لاغری، بین صدک 85-5 به عنوان طبیعی، بین صدک 95-85 به عنوان اضافه وزن و مساوی یا بالاتر از صدک 95 به عنوان چاقی در نظر گرفته شد. همچنین برای تعیین شیوع کوتاه قدی در دانش‌آموزان از منحنی استاندارد NCHS (National center for health statistics) استفاده گردید و قرار گرفتن زیر صدک 3 به عنوان کوتاه قدی در نظر گرفته شد. یافته‌ها: بر اساس نمودار رشد مرکز کنترل و پیش‌گیری از بیماری‌های آمریکا شیوع اضافه وزن در پسران 6/12 درصد و در دختران 3/14 درصد بود. 4/13 درصد از پسران و 1/8 درصد از دختران دچار چاقی بودند. شیوع لاغری در پسران 2/8 درصد و در دختران 3/9 درصد بود. همچنین میزان کوتاه قدی بر اساس صدک‌های منحنی استاندارد در پسران 6/5 درصد و در دختران 2/8 درصد بود. در بین دانش‌آموزان با مادران تحصیل کرده شیوع اضافه وزن و چاقی بیشتر از سایرین بود. همچنین بین الگوی رشد دانش‌آموزان با تحصیلات و شغل پدر ارتباط معنی‌داری مشاهده گردید. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که شیوع اضافه وزن و چاقی در دانش‌آموزان دوره‌ی ابتدایی شهر کرمانشاه بالاتر از سطح کشور بود و شیوع لاغری در این دانش‌آموزان پایین‌تر از میزان کشوری شیوع لاغری بود. واژگان کلیدی: شاخص توده‌ی بدنی، چاقی، اضافه وزن، لاغری، مدرسه‌ی ابتدایی

کلیدواژه‌ها