بررسی و مقایسهی فراوانی سندرم متابولیک در بیماران همودیالیز و دیالیز صفاقی
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیه، گروه داخلی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیه، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیه، گروه داخلی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی،دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: یکی از علل مهم مرگ و میر در بیماران مبتلا به نارسایی کلیهی نیازمند به دیالیز بیماریهای قلبی عروقی میباشد. سندرم متابولیک به مجموعهای از اختلالات متابولیک اطلاق میشود که با افزایش التهاب سیستمیک نقش مهمیدر بروز اختلالات قلبی منجر به مرگ دارد. با توجه به افزایش شیوع سندرم متابولیک در کل جمعیتها، این مطالعه با هدف بررسی فراوانی سندرم متابولیک در بیماران دیالیز صفاقی و همودیالیز طراحی گردید.روشها: مطالعهی حاضر از نوع مقطعی- توصیفی بود که با روش سرشماری روی 170 بیمار دیالیزی بیمارستان الزهرای (س) اصفهان انجام شد. نمونهی خون بیماران جهت بررسی قند، پروفایل لیپید، هموگلوبین، آلبومین، هورمون پاراتیرویید، کلسیم، فسفر و گلبول سفید خون به آزمایشگاه ارسال شد و فشار خون، وزن، قد و دور کمر بیماران به روش استاندارد اندازهگیری شد و اطلاعات در پرسشنامهها ثبت گردید.یافتهها: 67 درصد از جمعیت مورد مطالعه دچار سندرم متابولیک بودند که فراوانی آن در زنان (77 درصد) بیشتر از مردان (57 درصد) و در بیماران دیالیز صفاقی (73 درصد) بیشتر از بیماران همودیالیز (47 درصد) بود. در بیماران همودیالیزی بیشترین فراوانی در بیمارانی دیده شد که از راه کاتتر موقت دیالیز میشدند. میانگین وزن و نمایهی تودهی بدنی (Body mass index یا BMI) و متوسط سطوح آلبومین و WBC (White blood cell) به طور معنیداری در گروه مبتلا به سندرم متابولیک بیشتر از گروه غیر مبتلا بود، در حالی که این تفاوت در مورد هموگلوبین، هورمون پاراتیرویید، کلسیم و فسفر معنیدار نبود.نتیجهگیری: فراوانی سندرم متابویک در بیماران دیالیزی بیمارستان الزهرا (س) بالا بود و لازم است این بیماران به منظور تشخیص و درمان زود هنگام عوامل خطر به طور مرتب پیگیری گردند.
