تمایز و بررسی سلولهای دندریتیک مشتق از مونوسیت تحت تأثیر مایع رویی سلولهای اندوتلیال و عوامل بلوغ
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد بافت شناسی و جنین شناسی، گروه زیست شناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 استادیار، گروه ایمونولوژی و میکروبیولوژی، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد بافت شناسی و جنین شناسی، گروه زیست شناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 استادیار، گروه زیست شناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
5 دانشجوی کارشناسی ارشد بافت شناسی و جنین شناسی، گروه زیست شناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
چکیده
مقدمه: سلولهای دندریتیک (Dendritic cells یا DC) به طور مداوم از بافتهای محیطی به مناطق حاوی لنفوسیتهای T در غدههای لنفاوی محیطی مهاجرت میکنند. بنابراین، DCهای فعال شده سلولهای تخصصی هستند که مدام اطلاعاتی را از بافتهای محیطی به دست میآورند و آن را به غدههای لنفاوی انتقال میدهند. این سلولها در مسیر مهاجرت از خون به داخل بافتهای محیطی و سپس به داخل غدههای لنفاوی با سلولهای اندوتلیال و واسطههای محلول آنها تماس پیدا میکنند. در این تحقیق، اثرات مایع رویی سلولهای اندوتلیال (ECM یا Endothelial condition medium) بر روی شاخصهای فنوتیپی و عملکردی سلولهای دندریتیک مشتق از مونوسیت مورد ارزیابی قرار گرفت.روشها: سلولهای دندریتیک نابالغ از کشت سلولهای مونوسیت در محیط کشت RPMI حاوی FCS (Fetal calf serum)، IL-4 (Interlukin-4) و GM-CSF (Granulocyte-macrophage colony-stimulating factor) برای مدت 5 روز به دست آمد. سپس سلولهای دندریتیک نابالغ همراه با عوامل بلوغ MCM (Monocyte conditioned medium)، TNF-α (Tumor necrotizing factor alpha) و Poly I-C به مدت 48 ساعت، در محیط کشت RPMI و FCS 10 درصد کشت داده شد (گروه شاهد). مایع رویی سلولهای اندوتلیال در روزهای پنجم و در آغاز کشت (روز صفر) به گروه شاهد اضافه شد (تیمارها). بلوغ سلولهای دندریتیک برداشت شده در روز توسط دستگاه فلوسایتومتری، دستگاه بتاکانتر و توسط کیت ELISA بررسی شد.یافتهها: سلولهای اندوتلیال از طریق واسطههای محلول با سلولهای دندریتیک مشتق از مونوسیت ارتباط برقرار کردند. این ارتباط باعث بلوغ سلولهای دندریتیک از طریق افزایش بیان CD83،CD80 و HLA-DR و کاهش بیان CD14، کاهش فاگوسیتوز، اقزایش تولید سایتوکاینهای تحریکی و تحریک لنفوسیتهای T در مقایسه با عوامل بلوغ به تنهایی شد.نتیجهگیری: این دادهها نشان داد که سلولهای اندوتلیال ورید ناف که در مسیر مهاجرت سلولهای دندریتیک از بافتهای محیطی به غدههای لنفاوی قرار دارند میتوانند به عنوان تنظیم کنندههای بالقوهی عملکرد و تمایز سلولهای دندریتیک به حساب آیند.