بررسی تغییرات اکوکاردیوگرافی بعد از درمان با آنتراسیکلینها در کودکان
نویسندگان
1 دستیار تخصصی، گروه کودکان، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
2 دانشیار، گروه کودکان، مرکز تحقبقات قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
3 استادیار، گروه کودکان، مرکز تحقیقات هماتولوزی و آنکولوزی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
مقدمه: محققین در این مطالعه به بررسی تغییرات سیستولی و دیاستولی ایجاد شده در طول زمان بعد از درمان با آنتراسیکلینها در کودکان پرداختند.روشها: در این مطالعه تعداد 25 بیمار که محدودهی سنی آنها یک تا 5/17 سال بود، مورد بررسی قرار گرفتند. این بیماران در هنگام اولین دوز تجویز آنتراسیکلین، 6 ماه و یک سال بعد اکوکاردیوگرافی شدند. تعداد 25 کودک سالم نیز در همان گروه سنی بررسی شدند.یافتهها: مقدار متوسط آنتراسیکلینها قبل از اکوکاردیوگرافی سوم، 371 میلیگرم بر مترمربع (بین 100 تا 690 میلیگرم بر مترمربع) بود. در اکوکاردیوگرافی دو بعدی در زمانهای مورد مطالعه، اختلاف آماری بین بیماران و گروه شاهد مشاهده نشد (05/0 < P). در اکوکاردیوگرافی داپلر 6 ماه و یک سال بعد در موجهای سیستولی دیوارهی بین دو بطن، دهلیزی دیوارهی جلویی، ابتدای دیاستولی دیوارهی جانبی دریچهی سه لتی، ابتدای دیاستولی دیوارهی جانبی دریچهی دو لتی، دهلیزی دریچهی دو لتی و ابتدا و انتهای دیاستولی دیوارهی خلفی تغییرات معنیداری دیده شد (05/0 > P). تغییرات موج ابتدای دیاستولی در دیوارهی جانبی دریچهی سه لتی، دو لتی و دیوارهی بین بطنی با دوز دریافتی آنتراسیکلین رابطه داشت.نتیجهگیری: طبق مطالعهی ما داپلر بافتی نشاندهندهی تغییرات زودرس ناشی از آنتراسیکلینها بود که در اکوکاردیوگرافی دو بعدی قابل مشاهده نبود و بعضی از تغییرت ایجاد شده با مقدار دارو ارتباط داشت.