فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: بیماری لیشمانیوز جلدی (سالک)، یک بیماری آندمیک و گسترده در سطح ایران می‌باشد. اگر چه این بیماری به طور خود به خود بهبود می‌یابد ولی به دلیل طولانی بودن مدت بهبودی و بر جا گذاشتن اسکار، یافتن درمانی مناسب و ساده را می‌طلبد. در این مطالعه در راستای بهبود سریع‌تر و کاهش اثرات روانی ناشی از اسکار نازیبای این بیماری درمان ترکیبی تری‌کلرواستیک اسید (TCA یا Trichloroacetic Acid) و رادیوفرکوئنسی در مقایسه با تزریق داخل ضایعه‌ی گلوکانتیم بررسی شد.روش‌ها: 38 ضایعه در 30 بیمار مبتلا به لیشمانیوز جلدی مراجعه کننده به مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک در دو گروه مورد بررسی قرار گرفتند. در یک گروه تزریق موضعی گلوکانتیم هفته‌ای 2 بار و در گروه دیگر درمان موضعی با محلول TCA 50 درصد و رادیو فرکوئنسی Accent انجام شد. بیماران 4 ماه و 6 ماه پس از بهبودی کامل ضایعات از نظر اندازه‌ی اسکار ناشی از این بیماری بررسی شدند. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS تحت تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.یافته‌ها: 51 درصد افراد مورد مطالعه مرد و 49 درصد زن بودند. آزمون 2 χ نشان داد که میزان بهبودی ضایعات ناشی از لیشمانیوز جلدی در ماه 4 در افراد درمان شده در گروه تحت تزریق داخل ضایعه‌ی گلوکانتیم بهتر از گروه تحت درمان موضعی با محلول TCA 50 درصد و رادیو فرکوئنسی Accent بود (01/0 > P). میزان بهبودی ضایعات و اسکار ناشی از لیشمانیوز جلدی در ماه 6 در افراد درمان شده در دو روش درمانی تفاوت معنی‌داری نداشت (06/0 = P).نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه و سایر مطالعات انجام گرفته در این زمینه می‌توان گفت که تزریق داخل ضایعه‌ی گلوکانتیم سریع‌تر از درمان موضعی با محلول TCA 50 درصد و رادیو فرکوئنسی Accent می‌تواند ضایعات را بهبود ببخشد و این بهبودی در ماه‌های اولیه‌ی درمان بیشتر آشکار می‌شود. همچنین موارد درمان با تزریق داخل ضایعه‌ی گلوکانتیم اسکار کوچک‌تری بر جای می‌گذارند، به خصوص اگر این ضایعات در اندام فوقانی و صورت باشد.