تأثیر فعالیت بدنی منظم بر سلامت روان سالمندان شهرکرد
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه ارتقای سلامت، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 کارشناس ارشد، گروه مشاورهی خانواده، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد، گروه ارتقای سلامت، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران و مرکز پژوهشهای سلامت مبتنی بر مشارکت جامعه، تهران، ایران
5 دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 کارشناس ارشد، گروه مشاورهی خانواده، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
doi
چکیده
چکیدهمقدمه: سالمندی جمعیت، در حالی که از بزرگترین موفقیت های بشری است، یکی از اساسی ترین مشکلات جهان امروز نیز به شمار می رود؛ چرا که افراد سالمند در معرض خطر بسیاری از بیماریها و ناتوانیها هستند. اختلالات روحی و روانی نظیر دمانس و افسردگی نیز در افراد سالمند شایع است. تحرک، یکی از موثرترین روش های پیشگیری از اختلالات دوران سالمندی است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر فعالیت بدنی منظم بر سلامت روان سالمندان انجام شده است.مواد و روشها: در این مطالعه نیمه تجربی، 400 سالمند 60 سال و بالاتر به طور تصادفی انتخاب و به روش Random allocation به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند.. گروه مداخله به دلیل مشکلات اجرایی به دو گروه انجام تمرینات بدنی در کلاس بصورت گروهی (85n=) و انجام تمرینات بصورت انفرادی در منزل ( 96=n) تقسیم شدند. تمرینات بدنی به مدت 8 هفته، هفته ای دو بار، هر بار 30 تا 45 دقیقه، در گروه مداخله اجرا شد. قبل، بعد و همچنین سه ماه بعد از مداخله، هر دو گروه پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28)را تکمیل نمودند. تجزیه و تحلیل داده ها بوسیله نرم افزار SPSS نسخه 11.5 صورت گرفت.یافته ها: میانگین جمع نمرات حاصل از کل پرسشنامه سلامت عمومی پس از انجام مداخله در گروه آزمایش، بطور قابل ملاحظه ای نسبت به قبل کاهش یافته (از 8 به 8/4) و این تغییرات پایداری خود را حفظ کرده است (میانگین سه ماه پس از مداخله: 6/5) که از نظر آماری نیز معنی دار می باشد (P<0/001). در هر یک از چهار خرده مقیاس جسمانی سازی علایم، اضطراب، اختلال عملکرد اجتماعی و افسردگی نیز، میانگین نمرات پس از مداخله کاهش معنی داری داشته و تغییرات ایجاد شده پایدار می باشد. از سویی مطابق یافته های پژوهش حاضر، تاثیر فعالیت بدنی به صورت گروهی بر سلامت روان و چهار خرده مقیاس آن، بیشتر از انجام آن به صورت انفرادی می باشد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش انجام تمرینات بدنی به عنوان یک استراتژی مهم جهت حفظ و افزایش سلامت روانی به شمار می رود؛ با این وجود برای تاثیر بیشتر این مهم، بهتر است شرایطی فراهم گردد که سالمندان به صورت گروهی و بویژه با همسالان به انجام تمرینات بدنی بپردازند.
