بررسی عوامل خطر در بیماران مبتلا به HIV تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شیراز
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه اپیدمیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
2 استادیار، گروه بیماریهای غیرواگیر، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
3 کارشناس ایدز، گروه بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
مقدمه: یکی از معضلات کنونی جامعه، عدم اطلاع کافی مردم از رفتارهای پرخطر میباشد. در این مطالعه سعی اصلی بر این بود تا با تعیین الگو و شیوع رفتارهای پرخطر در افراد مبتلا به ایدز، بتوان در کنار حمایت و کمک رسانی به برنامه ریزان فن، گام مؤثری در جهت حل گوشهای از این معضل خانمانسوز برداشت.روشها: مطالعهی حاضر یک مطالعهی مقطعی توصیفی- تحلیلی بود که به صورت سرشماری بر روی کلیهی 1461 بیمار مبتلا به ایدز مراجعه کننده به مرکز مشاورهی بیماریهای دانشگاه علوم پزشکی شیراز بین سالهای 88-1383 با در اختیار داشتن اطلاعات مربوط به رفتارهای پرخطر آنها، جهت تعیین شیوع این عوامل خطر به عنوان رفتارهای پرخطر در کنار توزیع اطلاعات دموگرافیک و فردی، انجام پذیرفت. همچنین ارتباط عوامل خطر با ابتلای به بیماری ایدز با استفاده از آزمونهای آماری 2χ و t-test یک نمونهای در سطح معنیداری 05/0 به دست آمد.یافتهها: در این مطالعه 1260 نفر (3/86 درصد) بیمار مرد و 201 نفر ( 7/13 درصد) بیمار زن بررسی شدند. میانگین سنی بیماران 67/7 ± 5/41 سال بود. از این تعداد 9/78 درصد سابقهی زندان، 9/75 درصد سابقهی اعتیاد تزریقی، 1/45 درصد سابقهی تماس جنسی، 5/32 درصد سابقهی خالکوبی خارج از زندان، 24 درصد سابقهی خالکوبی داخل زندان، 2/30 درصد سابقهی استفاده از تیغ مشترک در داخل زندان و 6/4 درصد سابقهی استفاده از تیغ مشترک در خارج از زندان را داشتند. همچنین 58/63 درصد مبتلا به هپاتیت C، 04/7 درصد مبتلا به هپاتیت B، 57/6 درصد سابقهی ابتلا به عفونتهای آمیزشی و 43/1 درصد مبتلا به بیماری سل بودند.نتیجهگیری: با توجه به تمام این توضیحات میتوان چنین نتیجه گرفت که آموزش روابط جنسی و خطرات اعتیاد تزریقی و مخاطرات حضور در زندان و همچنین آموزش نکات مهم بهداشتی در زمینهی رفتارهای پرخطر به افراد در معرض خطر که به طور عمده جوانان هستند، از طرف نهادهای ذیربط با سیاستگذاریهای صحیح و همکاریهای بین بخشی، ضروری است.