مقایسهی اثر آنتیبیوتیک تک دوز با آنتیبیوتیک درمانی کامل در زخم بیماران سوختگی نیازمند به دبریدمان جراحی
نویسندگان
1 استادیار، گروه جراحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
2 دستیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه: در درمانهای رایج زخمهای سوختگی عمیق که نیاز به دبریدمان جراحی دارند، استفاده از آنتیبیوتیک پروفیلاکتیک و ادامهی آن اقدامی رایج برای جلوگیری از ایجاد عفونت است. اما در مطالعات جدید کاهش و حذف آن نه تنها مضر نیست بلکه در برخی موارد نیز مفید میباشد. این مطالعه به بررسی اثر حذف این روش تجویز آنتیبیوتیک در درمان سوختگیها پرداخت.روشها: 214 بیمار با زخمهای سوختگی عمقی که نیاز به دبریدمان داشتند و سوختگی بین 35 تا 50 درصد، برای این مطالعه انتخاب و به دو گروه شاهد (105 نفر) و مورد (109 نفر) تقسیم شدند؛ در گروه مورد، فقط یک دوز آنتیبیوتیک قبل از عمل تجویز شد ولی در گروه شاهد ترکیبی از دو آنتیبیوتیک برای مدت 7 روز با دوز درمانی تجویز گردید. بیماران از نظر ایجاد عفونت بعد از عمل توسط کشت زخم، علایم بالینی و علایم آزمایشگاهی بررسی شدند.یافتهها: فراوانی بروز عفونت در گروه مورد 28 درصد و در گروه شاهد 5/26 درصد بود که تفاوت آنها معنیداری نبود. در گروه مورد، هزینهی پرداخت شده و مقدار وقت پرسنل پرستاری برای تجویز آنتیبیوتیک کاهش معنیداری با گروه شاهد داشت.نتیجهگیری: در سوختگیهای عمیق درجهی دو و سه، که سطحی کمتر از 50 درصد دارند، اگر قبل از عفونی شدن زخم و در زمان مناسب دبریدمان جراحی انجام شود، استفاده از دوز منفرد آنتیبیوتیک قبل از عمل نه تنها منجر به افزایش عوارض و مرگ و میر نمیشود بلکه باعث کاهش هزینهها و کاهش تولید باکتریهای مقاوم خواهد شد.