فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: اندازه‌گیری روتین آمیلاز مایع پلور و پریتوئن، به طور مکرر توصیه شده است، اما کارآیی این روش ناشناخته است.روش‌ها: برای به دست آوردن ارزش کاربردی اندازه‌گیری روتین آمیلاز مایع پلور و پریتوئن و سرم در ارزیابی افیوژن‌های پلور و پریتوئن، سطح آمیلاز در این مایعات و سرم توسط روش کینتیک (Amylocastic) و با کیت Alpha-Amylase Ls، در 176 بیمار که تحت توراسنتز و پریتوئنوسنتز قرار گرفته بودند، در طول یک دوره‌ی 18ماهه (بین فروردین 1389و مهر ١٣٩٠) اندازه‌گیری شد. این بیماران در دو گروه بیماران با افیوژن بدخیم و بیماران با افیوژن واکنشی (عدم وجود شواهدی از بدخیمی در ارزیابی سیتولوژی افیوژن‌ها) تقسیم شدند. از این تعداد، ١٢٢نفر افیوژن پس از بدخیمی،٤٤ نفر افیوژن به دنبال بیماری‌های خوش‌خیم و ١٠ افیوژن با منشأ ناشناخته وجود داشت. افیوژن‌های عفونی و التهابی از مطالعه‌ی ما حذف شدند.یافته‌ها: اندازه‌گیری آمیلاز مایعات سروزی و سرم در تعیین منشأ افیوژن‌ها در هیچ یک از بیماران مؤثر نبود. سطح آمیلاز بیشتر از ١٦٠ واحد در لیتر (حد بالای سطح طبیعی) فقط در ١٢ نفر از ١٧٦ فرد مورد مطالعه )٦ درصد( و 6/13درصد در گروه افیوژن بدخیم وجود داشت. همچنین هیچ ارتباطی بین وجود افیوژن بدخیم و سطح آمیلاز سرم وجود نداشت (73/0 = P).نتیجه‌گیری: اندازه‌گیری روتین سطح آمیلاز مایع پلور و پریتوئن از نظر بالینی ارزشمند نیست، زیرا اگر چه سطح متوسط آمیلاز مایعات سروزی در گروه افیوژن بدخیم بالاتر از سطح متوسط آمیلاز مایعات سروزی در گروه افیوژن واکنشی بود اما از لحاظ آماری معنی‌دار نبود.