ارتباط سیستم درجهبندی ظرفیت نورولوژیک و سازگاری در نوزادان متولد شده از مادران تحت جراحی سزارین با عوامل مربوط به مادر، جنین و بیهوشی
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: درجهبندی ظرفیت نورولوژیک و سازگاری (Neurologic and adaptive capacity scoring یا NACS) به عنوان یک تست غربالگری جهت تشخیص دپرسیون سیستم اعصاب مرکزی به دنبال تأثیرات داروها در نوزادان مطرح شده است. این تست قادر به نشان دادن تغییرات نورولوژیک و رفتاری حتی در حضور ضریب آپگار نرمال است. NACS دارای 20 شاخص است که هر شاخص میتواند نمرهی صفر، یک و یا دو را به خود اختصاص دهد. هدف این مطالعه، تعیین ارتباط عوامل مادری، جنینی و بیهوشی با NACS بود.روشها: این مطالعه به صورت توصیفی تحلیلی از نوع مقطعی بر روی 100 نفر نوزاد متولد شده از مادران تحت جراحی سزارین انجام شد. روش نمونهگیری به صورت ساده و نحوهی جمعآوری اطلاعات به صورت تکمیل پرسشنامه بود. نمرهی NACS در دقیقهی 15 و ساعات 2 و 24 بعد از تولد به دست آمد و سپس عوامل مادری، جنینی و بیهوشی تعیین و در پرسشنامه ثبت گردید. نمرهی NACS معادل یا کمتر از 34 غیرطبیعی و نمرهی 35 و بالاتر طبیعی محسوب شد.یافتهها: در مطالعهی حاضر ارتباط معنیداری بین نوع روش بیهوشی و نوع داروی بیهوشی با NACS وجود داشت. همچنین رابطهی معنیداری بین برخی عوامل جنینی مورد مطالعه شامل سن بارداری، ضریب آپگار دقایق 1 و 5، وزن نوزاد و جنسیت با NACS وجود داشت. برخی عوامل مادری مورد مطالعه شامل گراویتی، بیماری قلبی مادر، دو یا چند قلویی نیز رابطهی معنیدار با NACS داشتند.نتیجهگیری: با توجه به نتایج این مطالعه برای داشتن یک نمرهی بالاتر NACS در نوزادان متولد شده به روش سزارین، بیحسی نخاعی توصیه میشود.
