اثر ورزش بر یادگیری و حافظه در رتهای آلزایمری شده پس از تزریق استرپتوزوتوسین به داخل بطنهای طرفی مغز
نویسندگان
1 دانشجوی زیست شناسی علوم جانوری، گروه علوم پایه، دانشگاه پیام نور اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه علوم پایه، دانشگاه پیام نور اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: با توجه به اثرات مثبت ورزش بر سیستم مرکزی اعصاب، هدف از این پژوهش، بررسی تأثیرات دویدن روی تردمیل بر یادگیری و حافظه در رتهای آلزایمری شده از طریق تزریق استرپتوزوتوسین به داخل بطنهای مغزی بود.روشها: رتها در 4 گروه شم- استراحت، شم- ورزش، آلزایمر- استراحت و آلزایمر- ورزش مورد بررسی قرار گرفتند. جهت ایجاد مدل آلزایمری در رتها داروی استرپتوزوتوسین (STZ یا Streptozotocin) به درون بطنهای طرفی مغز تزریق گردید. پروتکول ورزش شامل دویدن بر روی دستگاه تردمیل با سرعت 20 متر در دقیقه، شیب صفر درجه و به مدت 50 دقیقه در روز طی 4 هفته بود. جهت ارزیابی یادگیری و حافظه در رتها از آزمون رفتار یادگیری اجتنابی غیرفعال استفاده شد.یافتهها: به طور کلی 37 رت در 4 گروه مورد بررسی قرار گرفتند. تأخیر زمانی برای اولین ورود به اتاق تاریک یک روز و یک هفته پس از اعمال شوک در گروه آلزایمر- استراحت به طور معنیداری از گروه آلزایمر- ورزش و شم- استراحت کمتر بود.نتیجهگیری: نتایج این مطالعه پیشنهاد کنندهی استفاده از ورزش در پیشگیری و بهبود اختلالات شناختی بیماری آلزایمر است.