مقایسهی تأثیر دو روش تمرین درمانی و فیزیوتراپی بر بیماران مبتلا به کمر درد مزمن
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدهی تربیت بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، دانشکدهی توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، دانشکدهی تربیت بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 عضو هیئت علمی، دانشگاه شیخ بهایی اصفهان، اصفهان، ایران
5 کارشناس ارشد، دانشکدهی تربیت بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
6 دانشیار، دانشکدهی تربیت بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: با توجه به تنوع شیوههای درمانی برای کمردرد، هنوز توافق نظر دربارهی مؤثرترین روش درمانی وجود ندارد. هدف از انجام این پژوهش، مقایسهی برنامهی تمرینی منتخب و فیزیوتراپی که امروزه از شایعترین درمانهای کمردرد هستند، بود.روشها: 30 بیمار با تشخیص کمردرد مزمن در این پژوهش شرکت کردند که به صورت تصادفی در دو گروه تمرین درمانی و فیزیوتراپی قرار گرفتند. گروه تمرین درمانی با تشخیص پزشک 6 هفته تمرینات منتخب را دریافت کردند و گروه دوم تحت درمان با یک دورهی فیزیوتراپی قرار گرفتند. میزان درد و ناتوانی در پیش آزمون و پس آزمون، به ترتیب به وسیلهی شاخص درد VAS (Visual analogue scale) و پرسشنامهی اوسوستری Oswestry low back pain disability questionnaire (ODQ) ارزیابی شد. جهت تحلیل یافتهها از آزمون تحلیل کوواریانس با کووریت (هم متغیر) در سطح معنیداری 05/0 > P استفاده شد.یافتهها: اثر کووریت برای هر دو متغیر (001/0 > P) معنیدار بود. اثر گروه برای میزان درد تفاوت معنیداری را بین دو گروه نشان نداد (05/0 < P)، در حالی که میانگین شاخص ناتوانی در گروه تمرین به طور معنیداری کمتر از میانگین شاخص ناتوانی در گروه فیزیوتراپی بود (03/0 > P).نتیجهگیری: نتایج مطالعهی حاضر نشان داد که تمرین درمانی به این شکل میتواند روشی مؤثر در درمان کمردرد مزمن به شمار آید.