فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: استافیلوکوکوس اورئوس یکی از باکتری‌های مهم عفونی است و بیماری‌زایی این باکتری در جامعه و بیمارستان از اهمیت بسزایی برخوردار می‌باشد. این باکتری قسمتی از فلور نرمال انسان بوده که در مجاری تنفسی فوقانی 25 درصد افراد سالم وجود دارد و باعث طیف وسیعی از بیماری‌ها، از عفونت‌های پوستی تا عفونت‌های بسیار شدید و مهاجم شامل سپتیسمی، اندوکاردیت، پنومونی و آبسه‌های عمیق پوستی می‌شود. استافیلوکوکوس اورئوس از عوامل مهم عفونت‌های شدید بیمارستانی و جامعه است. در این بین سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین این باکتری شیوع مرگ و میر بالایی دارند. بنابراین برای کنترل عفونت‌های بیمارستانی باید درصد شیوع سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین را به سرعت شناسایی و اقدامات درمانی را برای کنترل این عفونت‌ها انجام داد.روش‌ها: 114 سویه استافیلوکوکوس اورئوس از نمونه‌های مختلف بالینی موجود در بیمارستان الزهرا (س) جدا شد. حداقل غلظت مهار کنندگی اگزاسیلین (MIC) با روش آگار دایلوشن برای سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین تعیین و PCR برای ژن‌های mecA انجام گرفت.یافته‌ها: از بین 114 نمونه گرفته شده، 35 نمونه دارای ژن mecA بودند که به وسیله روش آگار دایلوشن مورد بررسی قرار گرفتند. حداقل غلظت مهار کنندگی (MIC) در روش آگار دایلوشن برای اگزاسیلین طبق قوانین CLSI، 8 میکروگرم بر میلی‌لیتر بود و نتایج ثبت شد. سپس برای تمامی سویه‌ها PCR ژن mecA انجام شد و نتایج با روش آگار دایلوشن مقایسه گردید. در بین سویه‌های مقاوم، 4 درصد دارای ژن mecA بوده که در روش فنوتیپی بیان نشده بود و این سویه‌ها حساس به متی‌سیلین بودند. سپس PCR برای ژن‌های mecA انجام شد.نتیجه‌گیری: روش آگار دایلوشن برای تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی نسبت به روش دیسک دیفیوژن از حساسیت بیشتری برخوردار بود. با این وجود، روش PCR بهترین روش برای شناسایی سویه‌های مقاوم و حساس به متی‌سیلین می‌باشد. از آن جایی که بعضی از سویه‌ها در آزمایش‌های فنوتیپی نسبت به اگزاسیلین حساس بوده، ولی دارای ژن mecA بودند؛ ژن mecA آن‌ها توسط PCR مورد شناسایی قرار گرفت.