رهبری و مدیریت در بینالمللیسازی آموزش عالی
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت آموزش، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی
2 استاد دانشکده تمدن اسلامی، دانشگاه یو تی ام، جوهور بارو، مالزی
3 استادیار دانشکده تمدن اسلامی، دانشگاه یو تی ام، جوهور بارو، مالزی
doi
چکیده
امروزه، توجه روزافزون به موضوع بین المللی سازی مؤسسات آموزش عالی ذهن رهبران و حاکمان کشورها را مشغول کرده است. در این خصوص، بین المللی سازی آموزش عالی و مدیریت مؤثر آن فرایندی برای پاسخگویی به چالشهای بر آمده از جهانی شدن است. هدف این پژوهش معرفی مختصر مفهومبین المللی سازی و جهانی شدن آموزش عالی و وجوه تمایز آنها و همچنین بررسی رهبری و مدیریت مؤثر برای بینالمللی سازی در عرصه آموزش عالی و وجوه متمایز آن بود. علاوه بر این، وضعیت رهبری و مدیریت بین المللی سازی آموزش عالی ایران نیز شناسایی شد. برای دستیابی به اهداف این پژوهش از روش کیفی از طریق بررسی پایگاههای علمی اینترنتی، منابع اطلاعاتی، گزارشها و مصاحبه های نیمه ساختاری با دست اندرکاران اجرایی بین المللی دانشگاه آزاد اسلامی استفاده شد. برای تحلیل اطلاعات از روش توصیفی و تحلیلی استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که بین تعاریف بین المللی سازی و جهانی شدن در آموز شعالی وجه متمایز روشنی وجود دارد و برای رسیدن به سطح مطلوب بین المللی سازی آموزش عالی چهار حیطه اصلی باید مدیریت و رهبری شوند که شامل مطالعه تحلیلی محیط، توسعه برنامه راهبردی منسجم و هدفدار، پیاده سازی و سازماندهی زیرساختها و رصد و ارزیابی پیوسته و مؤثر. در کشور ایران به نظر می رسد با تکیه بر رهبری و مدیریت مؤثر، برنامه ریزی استراتژیک و اجرای فعالیتهای مستمر و مرتبط با برنامه، آینده بین المللی شدن آموزش عالی به طور بالقوه امیدوار کننده است.