مقایسهی تأثیر اکسیژن با غلظت پایین و اکسیژن با غلظت بالا در احیای نوزادان نارس
نویسندگان
1 دانشیار، گروه کودکان، مرکز تحقیقات ارتقای سلامت کودکان، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دستیار فوق تخصص نوزادان، گروه کودکان، مرکز تحقیقات ارتقای سلامت کودکان، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: نوزادان نارس در بدو تولد، به طور گسترده نیاز به احیا پیدا میکنند. در حال حاضر برای احیا از اکسیژن 100 درصد استفاده میشود. با توجه به اثرات مخرب و سمی اکسیژن به خصوص برای نوزادان نارس، در این مطالعه احیای نوزادان با اکسیژن با غلظت بالا و پایین مقایسه شد.روشها: 32 نوزاد نارس متولد شده در بیمارستان شهید بهشتی اصفهان با سن حاملگی 29 الی 34 هفته که در بدو تولد نیاز به احیا داشتند، وارد مطالعه شدند. نوزادان به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در یک گروه اکسیژن با غلظت پایین به نوزادان داده شد. در این گروه احیا با FIO2 (Fraction of inspired oxygen) اولیهی 30 درصد شروع و نوزاد هر 60 تا 90 ثانیه بررسی گردید و در صورت ضربان قلب کمتر از 100، 10 درصد به FIO2 قبلی افزوده شد تا جایی که ضربان قلب به بیشتر از 100 و SO2 به بیشتر از 85 درصد رسید. در گروه دیگر اکسیژن خالص به نوزاد داده شد. احیا با FIO2 100 درصد شروع و هر 60 تا 90 ثانیه یک بار نوزاد بررسی گردید. در صورت رسیدن SO2 به بیشتر از 85 درصد، 10 تا 15 درصد از FIO2 قبلی کاسته شد. زمان رسیدن به SO2 به بیشتر از 85 درصد و ضربان قلب بیشتر از 100 و همچنین FIO2 مورد نیاز برای رسیدن به هدف در دو گروه با هم مقایسه شد.یافتهها: میزان فراوانی نوزادانی که ضربان قلب آنها در دقایق 1 و 3 تولد به بیشتر از 100 رسید، در دو گروه با هم اختلاف معنیداری نداشت (مقدار P به ترتیب 71/0 و 11/0). همچنین میزان فراوانی SO2 بیشتر از 85 درصد در دقایق 1، 2، 4 و 5 در دو گروه با هم اختلاف معنیداری نداشت (مقدار P به ترتیب 1، 5/0، 08/0 و 16/0).نتیجهگیری: اکسیژن با غلظت پایین میتواند به اندازهی اکسیژن با غلظت بالا در احیای نوزادان نارس مؤثر باشد.واژگان کلیدی: احیای نوزاد، اکسیژن، درصد اشباع اکسیژن شریانی.