فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: در حال حاضر روش‌های مختلفی برای درمان بیماران مبتلا به کراتوکونوس وجود دارد. هدف کلی این مطالعه، مقایسه‌ی روش جدیدتر درمان کراتوپلاستی لایه‌ای عمقی (Deep lamellar keratoplasty یا DLK) با روش شناخته شده‌تر و سنتی درمان کراتوپلاستی نافذ (PK یا Penetrating keratoplasty) در این بیماران بود.روش‌ها: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی آینده‌نگر در فاصله‌ی بین سال‌های 1388 تا 1390 انجام شد. 30 بیمار کراتوکونوس به شکل پشت سر هم (Consecutively) در یکی از گروه‌های تحت درمان PK (15 نفر) و یا تحت درمان DLK (15 نفر) قرار داده شدند.یافته‌ها: بهترین شدت دید اصلاح شده (Best corrected visual acuity یا BCVA) بر حسب LogMAR در هر دو عمل DLK و PK به شکل معنی‌داری کاهش یافت، اما تفاوتی در این متغیر پس از عمل در بین دو گروه دیده نشد (142/0 = P). در بهبود عیوب انکساری نیز تفاوتی بین دو گروه دیده نشد؛ به طوری که معادل کروی (Spherical equivalent یا SE) بعد از عمل در PK به 31/5 ± 73/7 و در DLK به 48/4 ± 58/7 رسید که تفاوت این دو از نظر آماری معنی‌دار نبود (533/0 = P). میزان آستیگماتیسم بعد از عمل در PK به 20/2 ± 23/4 و در DLK به 29/3 ± 38/3 رسید که این تفاوت نیز معنی‌دار نبود (791/0 = P). میانگین زمان برداشتن بخیه‌ها بعد از عمل در گروه DLK 11/2 ± 20/6 ماه بود که به شکل معنی‌داری (001/0 > P) از گروه PK  با میانگین زمانی 40/2 ± 93/10 ماه کمتر بود. عوارضی در حین عملPK و DLK دیده نشد. در بررسی عوارض پس از عمل در روش PK، 4 مورد Endothelial rejection و یک مورد رد پیوند و در DLK، یک مورد عارضه‌ی Interface Neovascularization و یک مورد stromal rejection دیده شد.نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که هر دو روش درمانی DLK و PK در بهبود وضعیت انکساری بیماران مؤثر هستند و می‌توانند به طور چشمگیری BCVA را بهبود بخشند ولی روش DLK در مقایسه‌ی با روش درمانی PK کم عارضه‌تر و شانس موفقیت بالاتری دارد.