ارتباط کم کاری تیرویید با کمبود آهن محیطی در استان اصفهان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه ژئومورفولوژی- هیدرولوژی، دانشکدهی علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد، اصفهان، ایران
2 کارشناس ارشد، مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه جغرافی، دانشکدهی علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 متخصص پزشکی اجتماعی، پژوهشگر، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشجوی دکتری، گروه برنامه ریزی روستایی، دانشکدهی علوم انسانی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
6 کارشناس مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، معاونت درمان، دانشگاه علوم پزشکی صفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: کم کاری تیرویید از بیماریهای شایع غدد است و هر دو شکل کم کاری شدید و کم کاری خفیف اثرات متعدد و گوناگونی بر ارگانهای بدن دارند. کم کاری تیرویید قابل درمان است و میتوان از پیشرفت عوارض بیماری جلوگیری کرد. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط شیوع کم کاری تیرویید نوزادان با کمبود پراکندگی آهن در استان اصفهان، به منظور شناخت نواحی خطر و اقدامات مؤثر، جهت پیشگیری از بروی این بیماری در نوزادان در استان اصفهان بود.روشها: در این پژوهش توصیفی، آمار ثبت شدهی نوزادان متولد شده با کم کاری تیرویید طی سالهای 88-1386 از مرکز بهداشت استان تهیه شد و نقشهی توزیع فضایی بیماری بر اساس اطلاعات ترسیم گردید. نقشهی توزیع جغرافیایی آهن نیز در استان اصفهان تهیه و فراوانی میزان آهن در نقاط مختلف استان مشخص و سپس رابطهی بین کمبود عنصر آهن در برخی نقاط استان و بیماری کم کاری تیرویید بررسی شد.یافتهها: توزیع فضایی کم کاری تیروییدی در نوزادان در دو شهرستان اصفهان با 954/0 و سمیرم با 186/0 در هر 10000 نوزاد بود. با مقایسهی نقشهی توزیع فضایی هیپوتیرییدی با نقشهی توزیع فضایی آهن نتایج قابل توجهی به دست آمد که حاکی از اثر کمبود آهن در دو شهرستان اصفهان و سمیرم بر شیوع هیپوتیروییدی در نوزادان بود.نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشانگر تأثیر کمبود آهن منطقه بر فراوانی کم کاری تیرویید در نوزادان دو شهرستان اصفهان و سمیرم بود. نوزادان و زنان در سنین باروری به ویژه زنان باردار بیشتر در معرض کم خونی فقر آهن قرار دارند و این مسأله کم کاری تیرویید در نوزادان را تبیین مینماید.
